Μύθοι και Αλήθειες για την Προστασία από τον Ηλεκτρισμό

Είναι τραγικό, στην Κύπρο του 21^ου αιώνα, να εξακολουθούμε να θρηνούμε θύματα από ηλεκτροπληξία.  Συνάνθρωποί μας, να χάνουν τη ζωή τους, στο σπίτι ή την εργασία τους, ενώ υπάρχει και η τεχνογνωσία, αλλά και η δυνατότητα κάτι τέτοιο να αποφεύγεται.

Γράφονται και ακούγονται πολλά για την περίφημη πιστοποίηση «CE» (Conformité Européenne) που πρέπει να φέρουν οι συσκευές μας.  Καλώς ή κακώς όμως, ο καταναλωτής έχει πλέον τη δυνατότητα να προμηθεύεται ηλεκτρικές συσκευές απ’ ευθείας από χώρες πέραν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δεν έχουν καμιά υποχρέωση να φέρουν αυτό το λογότυπο, χωρίς να σημαίνει ότι είναι υποδεέστερες.  Ούτε βέβαια εξ ορισμού, όποια συσκευή είναι πιστοποιημένη, είναι και ασφαλής.  Πολύ εύκολα, εξοπλισμός που πληροί όλες τις προϋποθέσεις ασφαλείας, μπορεί κάλλιστα να υποστεί κάποιο κτύπημα ή μια ζημιά, που να τον καταστήσει θανατηφόρο!  Συνεπώς, οφείλουμε να εστιαστούμε στην εγκατάστασή μας πρώτιστα και μετά στις συσκευές που χρησιμοποιούμε.

Δυστυχώς, κυκλοφορούν μια σειρά από μύθοι γύρω από τους τρόπους προστασίας από την ηλεκτροπληξία, με αποτέλεσμα είτε να μην παίρνουμε καθόλου μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής, είτε να λαμβάνουμε ανεπαρκή ημίμετρα, νομιζόμενοι ότι είμαστε καλυμμένοι.

Ένας πρώτος μεγάλος μύθος, είναι ότι αν κάπου στην γραμμή – είτε στον πίνακα, είτε στο ρευματοδότη του τοίχου, είτε στον ρευματολήπτη της συσκευής – παρεμβάλλεται ασφάλεια, δεν κινδυνεύουμε από ηλεκτροπληξία.  Πρόκειται για επικίνδυνη πλάνη.  Η ασφάλεια είναι κατασκευασμένη για να προστατεύει τη γραμμή και μόνο.  Είναι μια πρόνοια, ώστε αν για οποιοδήποτε λόγο παρουσιαστεί υπερένταση – δηλαδή περάσει περισσότερο ρεύμα απ’ όσο αντέχει το καλώδιό μας – αυτή να καεί (ή να «πέσει» αν μιλούμε για ασφάλεια τύπου μικροαυτόματου «mcb») και να μην αναφλεγεί το καλώδιο.

Σε καμιά απολύτως περίπτωση, μια ασφάλεια γραμμής δεν προστατεύει τον χρήστη της συσκευής από ηλεκτροπληξία.  Η ηλεκτροπληξία – αποτέλεσμα της διαρροής ρεύματος από το εσωτερικό μιας συσκευής προς το εξωτερικό της – κτυπά ακαριαία και δεν αναμένει την ασφάλεια να καεί.  Η τελευταία, στην βέλτιστη περίπτωση, θα δράσει αρκετές δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιοστά του δευτερολέπτου (miliseconds) αργότερα, όταν για το θύμα θα είναι πλέον αργά.  Και δεν θα ενεργήσει εξ αιτίας της διαρροής, αλλά της υπερέντασης ρεύματος από το δίκτυο προς την γη ή τον ουδέτερο, δια μέσω του θύματος-χρήστη της συσκευής!

Η προστασία του χρήστη, είναι εφικτή με τη γείωση.  Δυστυχώς όμως, και εδώ κυκλοφορούν αρκετά μυθεύματα.  Πρώτο και καλύτερο, η πρακτική που χρησιμοποιούμε στην πατρίδα μας, να παίρνουμε τους διπολικούς ρευματολήπτες (μπρίζες) και να τους μετατρέπουμε σε τριπολικούς, νομιζόμενοι ότι έτσι εξασφαλίσαμε τη γείωση της συσκευής.  Αν όμως τα καλώδια που φτάνουν στη συσκευή είναι μόνο δύο, τότε δεν έχουμε κάνει τίποτα, πέραν του να ευκολύνουμε απλά τον τρόπο που βάζουμε τη συσκευή στον ρευματοδότη του τοίχου.  Η συσκευή δεν έχει γειωθεί!

Ακόμα όμως και στην περίπτωση που η συσκευή είναι όντως γειωμένη – ουσιαστικά ένα καλώδιο από τα μεταλλικά μέρη της φτάνει στη γείωση του ρευματολήπτη – αυτό δεν μας εξασφαλίζει σε καμιά περίπτωση.  Οι λόγοι είναι πολλοί.  Πρώτα απ’ όλα, το είδος της γείωσης που χρησιμοποιείται στις εγκαταστάσεις μας.  Η λεγόμενη γείωση τριγώνου, η οποία «πάσχει» και τα τελευταία χρόνια έχει αντικατασταθεί από τη θεμελιακή γείωση.  Και σε αυτή την περίπτωση όμως, υπάρχουν προβλήματα.  Ανεξαρτήτως του είδους της γείωσης, κανένας δεν μας εγγυάται ότι κάποια εργασία συντήρησης στο υποστατικό μας ή και η ίδια η παλαιότητα της εγκατάστασης δεν έχουν αποκόψει το καλώδιο γείωσης σε κάποιο σημείο.  Η ξηρασία, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, είναι ένας άλλος, σοβαρός παράγοντας, που συντείνει ώστε η αντίσταση της γείωσης – η οποία θεωρητικά πρέπει να τείνει στο μηδέν – να λάβει τεράστιες τιμές και να καταστεί άχρηστη.  Η σκουριά που μαζεύεται στις συνδέσεις, είναι κι αυτή ένας επιβαρυντικός παράγοντας για την αποτελεσματικότητα της γείωσης.  Κοντά σ’ αυτά, παλιές εγκαταστάσεις, ειδικά στην ύπαιθρο, έχουν τη γείωση συνδεδεμένη στο δίκτυο της υδατοπρομήθειας, σε σωλήνες θερμαντικών σωμάτων (καλοριφέρ)  ή σε άλλους ευφάνταστους, μα αναποτελεσματικούς και συνάμα επικίνδυνους τόπους.

Φυσικά, δεν είναι όλα μαύρα.  Υπάρχουν ευτυχώς τρόποι να εξοπλίσουμε την εγκατάστασή μας με όλες τις δικλείδες ασφαλείας, ώστε να ζούμε αρμονικά με τις ηλεκτρικές συσκευές που μας εξυπηρετούν και δεν μας σκοτώνουν.  Είναι οι ηλεκτρονόμοι (ρελέ) διαφυγής τάσης και έντασης (RCD: RCCD, RCΒO κλπ) που αποτελούν τον καλύτερο τρόπο ηλεκτροπροστασίας.

Ένας Ηλεκτρονόμος Διαφυγής
Τάσης και Έντασης

Χωρίς πολλές λεπτομέρειες, τα ρελέ αυτά, που τοποθετούνται στον πίνακα ασφαλειοαποζευκτών της εγκατάστασης, «μετρούν» το ρεύμα που περνά από τη φάση και το ρεύμα που επιστρέφει στον ουδέτερο.  Αν υπάρχει απόκλιση – δηλαδή σε κάποιο σημείο ρεύμα από τη φάση διαρρέει είτε προς τη γείωση, είτε αλλού και δεν επιστρέφει στον ουδέτερο – το ρελέ «πέφτει» και ανοίγει το κύκλωμα.  Είναι κάτι αντίστοιχο με αυτό που επιτελεί και το «αυτόματο» δίπλα στον μετρητή μας, μόνο που ο χρόνος απόκρισης αυτών των ηλεκτρονόμων είναι κατά πολύ βραχύτερος (της τάξης των 30 χιλιοστών του δευτερολέπτου) και για πολύ μικρότερα ρεύματα.  Έχουν, με άλλα λόγια, αυξημένη ευαισθησία στη διαρροή.

Ενώ έχουμε επιδείξει μεγάλη σπουδή στην αντικατάσταση της αναλογικής τηλεόρασης από τη ψηφιακή, στην αναβάθμιση του κινητού μας τηλεφώνου σε τρίτης γενεάς, στον εκσυγχρονισμό του αυτοκινήτου μας σε αμόλυβδο ή και υβριδικό, δεν λάβαμε μέτρα για την ηλεκτρική εγκατάσταση του σπιτιού μας.  Πρώτιστος στόχος θα έπρεπε να είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής και μετά η πιο άνετη και πολυτελής διαβίωση.

Στο σπίτι, έχουμε ένα εν δυνάμει δολοφόνο, τον οποίο μπορούμε να «αφοπλίσουμε» με μια απλή κλήση στον ηλεκτρολόγο και όχι το ξόδεμα, αλλά την επένδυση ενός πραγματικά ελάχιστου χρηματικού ποσού.  Μια επένδυση, στην ανθρώπινη ζωή…

Δ. Χριστόφιας, Διδάκτωρ μιας άλλης Ιστορίας

Η αναρρίχηση στο ύπατο αξίωμα της Δημοκρατίας ενός πολιτικού ο οποίος έχει σπουδάσει Ιστορικός και είναι μάλιστα Διδάκτωρ, υπό κανονικές συνθήκες θα αποτελούσε ευλογία για τον τόπο μας. Τι καλύτερο από ένα άνθρωπο που είναι σε θέση να δώσει μια συνέντευξη σε κάποιο Μέσο του εξωτερικού, κι όχι απλά να αναλύσει τις πολιτικές του κράτους, αλλά να υπερασπιστεί και τα ιστορικά δίκαια του λαού μας; Από την άλλη πλευρά, μπορεί να καταστεί επικίνδυνος, αν αποδεδειγμένα η διπλωματική του επάρκεια κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα, ενώ η ιστορική του γνώση είναι περιορισμένη. Το μεγάλο δυστύχημα δε, επισυμβαίνει όταν το ακροατήριο αποτελούν πολίτες και  πολιτικοί ξένων χωρών.

Στο τελευταίο του χρονολογικά κατόρθωμα, με το «καλημέρα» του νέου έτους, ο Πρόεδρος κατάφερε και πάλι να μας ρεζιλέψει διεθνώς. Κι ο εξευτελισμός γίνεται ακόμα βαρύτερος, καθώς έλαβε χώρα μέσα στο άντρο του κατακτητή.  Την πρώτη του συνέντευξη για το 2012, επέλεξε να τη δώσει στην τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ». Ο κ. Χριστόφιας, έχει δώσει και στο παρελθόν συνεντεύξεις σε τουρκικά Μέσα και επανειλημμένα τα λεγόμενα του έχουν όχι μόνο διαστρεβλωθεί, αλλά μετατραπεί και σε αντικείμενο προπαγάνδας.  Ωστόσο, η σοφία του, δεν του επέτρεψε να αποφύγει τις ίδιες παγίδες. Κατάφερε, πάλι, να δώσει λαβή για αρνητικά σχόλια τόσο σε Κύπρο, όσο και σε Ελλάδα.

Τεκμήρια και Αποδείξεις εναντίον Φοροδιαφυγής

 Η διεθνής οικονομική κρίση, που άπλωσε τα πλοκάμια της στην Κύπρο μόλις το 2011 και απειλεί  με στραγγαλισμό την πατρίδα μας κατά το νέο έτος, αποτελεί πραγματικότητα για τον υπόλοιπο κόσμο από το 2007!  Αυτή η διαφορά φάσης που μεσολάβησε, θα έπρεπε να μας επέτρεπε νηφάλια να κρίνουμε εκ του αποτελέσματος τα μέτρα που ελήφθησαν στους πρώτους παθόντες και να ρυθμίσουμε τον δικό μας βηματισμό, εκ του ασφαλούς, με σύνεση.

Δυστυχώς, αποτύχαμε να αποδειχτούμε προμηθείς ενόσω η κρίση σοβούσε, ωστόσο, δεν είναι αργά να ενεργήσουμε ακόμα και τώρα, που ξέσπασε για καλά.  Έστω και την υστάτη, μπορούμε να συμπεριφερθούμε όχι μόνο με γενναιότητα – εις βάρος συνήθως του λαού – αλλά με εξυπνάδα.  Αρκεί να αντλήσουμε τα σωστά παραδείγματα από τις άλλες χώρες, να κρατήσουμε τα μέτρα που λειτούργησαν – προσαρμοζόμενα στις δικές μας ιδιαιτερότητες – και να απορρίψουμε αυτά που οδήγησαν σε περαιτέρω ύφεση και παρακμή.

Οικονομία: Η σωτήρια διαφορά φάσης

Ολόκληρη η Ευρώπη, ζει ένα ανηλεή οικονομικό πόλεμο από συγκεκριμένα κερδοσκοπικά κέντρα, τα οποία προσπαθούν να σώσουν εαυτούς καταποντίζοντας το ευρώ.  Μόνο που - δυστυχώς - η Ενωμένη Ευρώπη, δεν αντιμετωπίζει τον εχθρό ως τέτοια.  Αντίθετα, είναι διασπασμένη και διαιρεμένη στην Ευρώπη του Βορρά και την Ευρώπη του Νότου...

Γεωγραφικά, ανήκουμε στον ευρωπαϊκό νότο, στον ελληνικό ευρωπαϊκό νότο.  Διαχρονικά, οι εξελίξεις στον μητροπολιτικό ελληνικό χώρο, έφταναν στην Κύπρο με διαφορά φάσης, με καθυστέρηση.  Τόσο τα θετικά - οι αγώνες ελευθερίας, η ακμή, η πολιτιστική ανάπτυξη,  όσο και τα αρνητικά - οι σκλαβιές, η παρακμή, η σήψη, η διαφθορά και η πτώση.  Εκείνο το οποίο απαιτείται, είναι ηγεσία με διορατικότητα τέτοια, ώστε να επισπεύδει τα καλά και να αποτρέπει τα κακά.

"Εν' της παπαθκιάς τα ξύλα", κ. Χριστόφια;

Η ασυνέπεια λόγων και έργων του Προέδρου Χριστόφια, όπως προέκυψαν μετά τη δημοσιοποίηση του πορίσματος Πολυβίου και την άρνηση ανάληψης ευθυνών εκ μέρους του, δεν είναι φαινόμενο πρωτοφανές.

Ας αντιπαραβάλουμε την τρέχουσα κατάσταση, με μια κλασσική περίπτωση ανάληψης πολιτικών ευθυνών και τις τότε δηλώσεις - αλλά και ενέργειες - του Προέδρου.  Στις 09 Ιουλίου 2010, συνεπεία του σκανδάλου που ξέσπασε με τις λίστες που έφευγαν από το Προεδρικό και είχαν ως παραλήπτη το Υπουργείο Άμυνας, ο Δημήτρης Χριστόφιας έκανε δεκτή την παραίτηση του τότε Διευθυντή του Γραφείου του, Βάσου Γεωργίου.  Τεράστια αξία έχει το λεκτικό που είχε χρησιμοποιήσει ο Πρόεδρος, δια στόματος Κυβερνητικού Εκπροσώπου.

Η Πρώτη Δικαίωση των Ηρώων

Ανακοινώθηκε χθες το πολυαναμενόμενο πόρισμα Πολυβίου για τα τραγικά γεγονότα στο Μαρί, που οδήγησαν στον ηρωικό θάνατο δεκατριών συμπατριωτών μας.  Με παρρησία, ο - κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας - διακεκριμένος νομικός, απέδωσε γενικές ευθύνες για την καταστροφή σε διάφορες κατευθύνσεις, όπως ανώτερα και ανώτατα στελέχη του στρατεύματος, μέλη του πυροσβεστικού σώματος και σε πρακτικές που ακολουθούνται κατά τη λειτουργία της κρατικής μηχανής.  Δεν παρέλειψε όμως να δακτυλοδείξει, ως όφειλε, και τους πρωταίτιους της τραγωδίας:  το Δημήτρη Χριστόφια και τους κορυφαίους Υπουργούς του, των Εξωτερικών και της Άμυνας.

Χριστόφια, Ιδού το Επίτευγμά σου!

Προ μηνός, μετά την ψήφιση της πρώτης δέσμης μέτρων για την οικονομία από τη Βουλή, εκφράζαμε την απορία αν όντως, η παρούσα αντιπολίτευση, θέλει να απαλλάξει τον τόπο από την κυβέρνηση μειοψηφίας του Δημήτρη Χριστόφια.  Αν είχε και έχει τη βούληση να εξαναγκάσει τον Πρόεδρο σε παραίτηση, τότε έχασε μια χρυσή ευκαιρία!  Διότι, όχι μόνο στήριξε το νομοσχέδιο, αλλά το ενίσχυσε κιόλας, βγάζοντας το Προεδρικό από τη δύσκολη - πλην όμως υπεύθυνη - θέση, να τεθεί αντιμέτωπο με τα συνδικάτα των δημοσίων και τις συντεχνίες των ημικρατικών υπαλλήλων.