Η αναγκαιότητα δημοψηφίσματος

Η Κύπρος βρίσκεται προ μιας ιστορικής απόφασης, η οποία θα καθορίσει το μέλλον των επόμενων γενεών. Είτε αποφασίζει να πει "ναι" στο μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση με την Τρόικα, είτε "όχι", αναζητώντας άλλες λύσεις.

Ανεξαρτήτως του πιστεύει ο καθένας μας - για όσους τουλάχιστον έχουν ξεκάθαρη άποψη - το θέμα είναι ότι στην πραγματικότητα δεν θα αποφασίσουμε εμείς. Εξ ονόματός μας, θα αποφασίσουν 56 βουλευτές, οι οποίοι ουδέποτε έλαβαν λαϊκή έγκριση για τέτοια απόφαση. Ούτε κατά την προεκλογική περίοδο των Βουλευτικών, ούτε βέβαια των Προεδρικών, τέθηκαν θέματα κουρέματος καταθέσεων, πώλησης χρυσού, ευέλικτων ρυθμίσεων απασχόλησης, ιδιωτικοποίησης οργανισμών. Αρκετά δε από αυτά, απορρίπτονταν μετά βδελυγμίας όποτε αναφέρονταν!

Το μεγαλύτερο πρόβλημα δε, δεν είναι τούτο. Το ζήτημα είναι ότι ο κόσμος δεν τους έχει πλέον εμπιστοσύνη. Ο πολιτικός θίασος που βρίσκεται στα πράγματα σήμερα, είναι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνυπεύθυνος για τα δεινά μας. Αρκετοί εξ αυτών, ενδεχομένως να έχουν πλουτίσει κι απ' αυτά. Ο λόγος που ο κόσμος δεν τους εμπιστεύεται, είναι γιατί γνωρίζει πως ουκ ολίγοι, εκλέγονται με τη βοήθεια των ΜΜΕ, επιχειρηματικών ή άλλων κύκλων και είναι πλήρως εξαρτώμενοι από ντόπιους ή αλλοδαπούς παράγοντες. Δεν είναι τα δικά μας συμφέροντα που εξυπηρετούν. Πολλές φορές μάλιστα, παρατηρούμε ότι δεν έχουν ιδέα από το τι συμβαίνει στην Οικονομία - ή και την ίδια την κοινωνία - και απλά ακολουθούν πιστά την εντολή του κομματικού ταγού. "Ναι" θα πει ο αρχηγός; "Ναι" και το μαντρί. "Όχι" ο ηγέτης; "Όχι" και ο θίασος.

Η απόφαση για το μέλλον της πατρίδας θα πρέπει να προέλθει άμεσα από το λαό, με δημοψήφισμα. Ξέρουμε πολύ καλά, πως εύκολος δρόμος δεν υπάρχει. Είτε παραδοθούμε στην Τρόικα, είτε αναζητήσουμε μια άλλη - ακόμα άγνωστη - λύση, θα υποφέρουμε. Τότε, θα στρεφόμαστε εναντίον εκείνων που πλειοψήφησαν και θα τους καταριόμαστε. Ας αντιληφθούν και οι ίδιοι οι κυβερνώντες και οι βουλευτές λοιπόν, ότι είναι και για δικό τους καλό το δημοψήφισμα. Κάτι τέτοιο είχε καταλάβει και ο Γιώργος Παπαντρέου πριν το δεύτερο μνημόνιο, αλλά οι Τράπεζες και τα ΜΜΕ τον αποκαθήλωσαν σε μερικά εικοσιτετράωρα, μόλις έπαψε να εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους: όπως τον ανέβασαν, έτσι τον κατέβασαν.

Τόσο εμείς, όσο και οι πολιτικοί μας, γνωρίζουμε πολύ καλά, πως δεν έχουν το ανάστημα να "πάρουν πάνω τους" τις όποιες οδυνηρές και δύσκολες αποφάσεις. Αντ' αυτού, θα οδηγηθούμε σε νέους κύκλους αντιπαραθέσεων, σε τηλε-κοκορομαχίες, στο διχασμό και την πόλωση. Οι μνημονιακοί από τη μια, οι αντιμνημονιακοί από την άλλη.

Μια απόφαση που θα ληφθεί με μια-δυο ψήφους διαφορά, δεν έχει κανένα μέλλον να τύχει υγιούς εφαρμογής. Είναι καταδικασμένη, όπως καταδικασμένος θα είναι και ο τόπος μας. Αφήστε το λαό να πάρει τις τύχες του στα δικά του χέρια...

Ευρωζώνη: μια νέα Σοβιετική Ένωση;

Η Ευρωζώνη, καθοδηγούμενη από τη Γερμανία, εφαρμόζει χωρίς δισταγμό την πολιτική της σκληρής και άτεγκτης λιτότητας.

Το χρηματοοικονομικό τσουνάμι που με αφετηρία το 2006 τσακίζει μικρά και μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, επενδυτικά ταμεία, ακόμα και κράτη ολόκληρα, απειλεί ακόμα και τις πιο ισχυρές οικονομίες. Πολύ πιθανόν, η Γερμανία, η Ολλανδία και οι άλλες χώρες του λεγόμενου "σκληρού πυρήνα" του Ευρώ, να προσπαθούν απλά να προστατευτούν οι ίδιες από τη μανία των αγορών, πνίγοντας όμως του εταίρους τους.

Στην προσπάθειά της αυτή να αμυνθεί, η Ευρωζώνη μετατρέπεται σε μια δικτατορία. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), η οποία έχει εκπροσώπους σε κάθε χώρα-μέλος της Ευρωζώνης τις τοπικές Κεντρικές Τράπεζες, ανοιγοκλείνει τη στρόφιγγα της ρευστότητας κατά το δοκούν, ή αλλιώς, τη θηλιά στο λαιμό της πολιτικής ηγεσίας. Έχουμε φτάσει πλέον στο σημείο, η ΕΚΤ να υποβάλλει ποιες θα είναι οι ανάγκες μιας χώρας σε χρήματα και μαζί με την Τρόικα να επιβάλλουν πόσα χρήματα θα εισπράξει το κράτος, από ποιους θα τα λάβει και πως θα τα χρησιμοποιήσει!

Η Ευρωζώνη, έχει με λίγα λόγια μετατραπεί σε μια σύγχρονη Σοβιετική Ένωση (ΕΣΣΔ). Όπως η ΕΣΣΔ αρχικά επί Λένιν ήταν μια καταναλωτική κοινωνία και επί Στάλιν μετατράπηκε σε μια συγκεντρωτική, απολυταρχική, κρατικοποιημένη οικονομία, κάτι αντίστοιχο πάει να γίνει και στην Ευρώπη που μέχρι χθες ήξερε να δανείζεται και να καταναλώνει απερίσκεπτα. Οι ιδιώτες, οι μικρομεσαίες, ακόμα και οι μεγάλες επιχειρήσεις πτωχεύουν, οι πολίτες εξαθλιώνονται, η δημοκρατία πλήττεται βάναυσα, η δικαιοσύνη εξαφανίστηκε, ενώ αντίθετα γιγαντώνονται οι πολυεθνικές, οι οποίες πολλές φορές λειτουργούν ως επέκταση των ισχυρών οικονομικά κρατών, αν δεν τα υποκαθιστούν κιόλας!

Άλλη μια τρομακτική ομοιότητα της τότε Σοβιετικής Ένωσης με την σύγχρονη Ευρώπη, το σύμφωνο μη επιθέσεως που είχε υπογράψει η πρώτη το 1939, με τη ναζιστική Γερμανία. Σήμερα, κάτι αντίστοιχο γίνεται αντίστροφα, με την καγκελάριο της Γερμανίας Μέρκελ να μη χάνει ευκαιρία να επαναβεβαιώνει τις στενές, οικονομικές και άλλες σχέσεις της χώρας της με τη Ρωσία του - θεωρούμενου ως δικτάτορα - Πούτιν! Σημειωτέον, ότι ο όγκος συναλλαγών ανάμεσα στις δυο χώρες το 2012 ξεπέρασε τα €70δις! [1]

Αργά ή γρήγορα, το οικοδόμημα θα καταρρεύσει. Όλοι γνωρίζουμε τις τύχες των χωρών μετά την έξοδό τους από την ΕΣΣΔ και πολύ περισσότερο την κατάληξη των λαών. Η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει ρότα χθες. Δεν είναι αυτή την Ένωση λαών που ονειρευτήκαμε, δεν είναι σ' αυτή τη μέγγενη λαών που κάναμε θυσίες για να ενταχθούμε. Οι πολιτικοί, είναι είτε ελεγχόμενοι είτε ανίκανοι να προβάλουν αντιστάσεις. Οι πολίτες, οφείλουμε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε κανένα από τα δύο!

1. http://www.tanea.gr/news/world/article/5010558/geyma-ergasias-merkel-poytin-sto-annobero-me-menoy-thn-kypro/

Δούλοι σε αναζήτηση αφέντη

Όσα χρόνια κι αν έχουν παρέλθει απ' την κατάργηση της δουλείας, φαίνεται να μην έχουμε ξεφύγει απ' τα δουλεπρεπή μας σύνδρομα. Ίσως έχει περάσει σαν γονίδιο στο DNA η νουθεσία των γονέων προς τα παιδιά: "σωπάστε να περάσουμε".

Οι προηγούμενοι αφέντες μας, αυτοί που κατ'ευφημισμό ονομάζαμε πολιτική "ηγεσία" απέτυχαν. Κατέστρεψαν τον τόπο και διέλυσαν την κοινωνία με - ω τι ειρωνεία - πρωτομάστορες του ολέθρου τη... λαϊκή ηγεσία της "δίκαιης κοινωνίας". Αφού λοιπόν έπεσαν έξω και έριξαν το καράβι στα βράχια, αναζήτησαν νέους, διεθνούς εμβέλειας αφέντες για να μας εξουσιάσουν. Υπό ένα όρο: να είναι οι ίδιοι τοπικοί διοικητές, υποτελείς στην ανώτατη διοίκηση...

Κι εμείς τι κάνουμε; Αντί να στείλουμε αυτούς μας οδήγησαν στο σημερινό κατάντημα στον αγύριστο, τους φερόμαστε με το σεις και με το σας. Καθόμαστε μάλιστα και τσακωνόμαστε μεταξύ μας, ποιοι φταίνε το περισσότερο, ποιος ήξερε και κοιμόταν όρθιος, ποιος λειτούργησε εγκληματικά και ποιος ήταν η αθώα περιστερά που δεν φταίει σε τίποτα. Αγοράζουμε δε, τσάμπα και βερεσέ, τις υποσχέσεις για απόδοση ευθυνών και παραδειγματικές τιμωρίες. Λες κι έχει πληρώσει κανείς σ' αυτό τον τόπο ποτέ, για οτιδήποτε!

Όταν οι πολιτικοί μιας χώρας σταθούν κατώτεροι των περιστάσεων, δεν τους ανακυκλώνουμε. Ούτε ψάχνουμε κάποια ξένη δύναμη - λιγότερο ή περισσότερο φίλια - για να μας διαφεντεύει. Δεν είναι δυνατόν να φερόμαστε ως σκλάβοι που απλά έχουν την ψευδαίσθηση ότι διαλέγουν αφεντικό και δήθεν επιλέγουν κάποια Τρόικα σοφών να τους επιβάλει πολιτική, επειδή οι ίδιοι είναι ανίκανοι και ανάξιοι να το κάνουν.

Εάν μετά κι απ' αυτή την καταστροφική εμπειρία του τόπου μας, την για άλλη μια φορά διάλυσή του, δεν επαναστατήσουμε, τότε δεν θα το κάνουμε ποτέ! Θα μείνουμε μια ζωή μίζεροι σκλάβοι, να αυτομαστιγωνόμαστε μετά από κάθε κακό που μας συμβαίνει και να διερωτούμαστε πως θα ήταν άραγε να ήμαστε ελεύθεροι, δίχως ποτέ να βρίσκουμε την τόλμη και το θάρρος να ελευθερωθούμε. Αυτό θέλουμε;

Προς τι η έκπληξη για τα €10δις; Ήταν συμφωνημένα!

Δυστυχώς, η πολιτική μας ηγεσία, είτε μας φλομώνει στο ψέμα, είτε είναι άσχετη και υπογράφει ότι της φέρνουν μπροστά της. Βέβαια, μπορεί να ισχύουν και τα δυο!

Τόσο η παρούσα κυβέρνηση, όσο και η προηγούμενη γνώριζαν ότι στην περίπτωση κατάρρευσης της Λαϊκής, η τράπεζα υποχρεωνόταν να δώσει πίσω όση ρευστότητα πήρε από το Μηχανισμό Έκτακτης Ρευστότητας (ELA). Κι επειδή η ρευστότητα ερχόταν μέσω της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, είναι η Κύπρος που χρωστά τα λεφτά. Χρήματα, τα οποία τώρα φόρτωσαν τώρα στην Τράπεζα Κύπρου, καθιστώντας αμφίβολη τη δυνατότητά της να επιβιώσει στο καινούριο οικονομικό σκηνικό.

Αυτά τα δεδομένα, όφειλε να γνωρίζει και η Βουλή, η οποία εγγυήθηκε τη Λαϊκή και την κρατικοποίησε αφότου είχε ενταχθεί στον ELA. Αν υπάρχει μια δικαιολογία ότι η Βουλή εκβιάστηκε να ψηφίσει ένα νόμο που δεν πολυκατάλαβε, τότε όφειλε να το κάνει έστω εκ των υστέρων. Ώστε να ελέγξει τα δεδομένα της Τράπεζας που ξέφευγε.

Η απόδειξη για τα πιο πάνω, προκύπτει από την επιστολή Αναστασιάδη προς Χριστόφια στις 16 Νοεμβρίου το 2012 [1]. Στο σημείο γ της επιστολής αναφέρει:

γ. Ιδιαίτερα αξιόπιστες και ασφαλείς πληροφορίες, που έχουν περιέλθει σε γνώση μου, αναφέρουν πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από τις αρχές Νοεμβρίου, έχει καθορίσει την 20 Ιανουαρίου 2013 ως την καταληκτική ημερομηνία για την πραγματική ανακεφαλαιοποίηση της πιο πάνω τράπεζας.  Σε διαφορετική περίπτωση, σύμφωνα πάντα με την απόφαση της ΕΚΤ, η πρόσβαση στον Μηχανισμό Έκτακτης Ρευστότητας ακυρώνεται και θα απαιτηθεί η επιστροφή όσης ρευστότητας έχει αντληθεί μέχρι σήμερα. 

Γνώριζε λοιπόν ο κ. Αναστασιάδης ότι θα απαιτηθεί η ρευστότητα. Το έμαθε κι ο κ. Χριστόφιας αν δεν το γνώριζε ήδη. Το ήξεραν Σιαρλή, Δημητριάδης, υπουργικό συμβούλιο. Γιατί όλοι σήμερα παρουσιάζονται έκπληκτοι για τα €10 δισεκατομμύρια που δήθεν αιφνίδια απαίτησε η ΕΚΤ; Μας το είχαν πει ένα χρόνο πριν!

Το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, φέρει βαρύτατες ευθύνες για τη νέα τραγωδία του τόπου μας. Είτε λόγω ανευθυνότητας, είτε σκόπιμης εγκληματικής δραστηριότητας ή αδιαφορίας. Έχουμε χρέος να αξιώσουμε παραδειγματική τιμωρία αυτών που εγκλημάτησαν και ν' απαιτήσουμε τις παραιτήσεις αυτών που φάνηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.

1. http://aligatorismoi.blogspot.com/2013/03/blog-post_24.html

Έτσι ξεπούλησαν την Κύπρο - Ο Χριστόφιας γνώριζε τα πάντα

Ο Θουκυδίδης (460-398 π.Χ.) έλεγε πως προδότης δεν είναι μόνο αυτός που φανερώνει τα μυστικά της πατρίδας στον εχθρό, αλλά και αυτός που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα, δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών. Κλασσική περίπτωση αυτού που έγινε στην Κύπρο τον τελευταίο καιρό.

Στις 16 Νοεμβρίου 2012, ο τότε υποψήφιος Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης αποστέλλει επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων [1]:

"η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από τις αρχές Νοεμβρίου, έχει καθορίσει την 20 Ιανουαρίου 2013 ως την καταληκτική ημερομηνία για την πραγματική ανακεφαλαιοποίηση της πιο πάνω τράπεζας (αναφέρεται στη Λαϊκή Τράπεζα). Σε διαφορετική περίπτωση, σύμφωνα πάντα με την απόφαση της ΕΚΤ, η πρόσβαση στον Μηχανισμό Έκτακτης Ρευστότητας ακυρώνεται και θα απαιτηθεί η επιστροφή όσης ρευστότητας έχει αντληθεί μέχρι σήμερα"

Λίγο πιο κάτω, ο νυν Πρόεδρος συνεχίζει "Λυπούμαι που θα είμαι δυσάρεστος αλλά θέλω να υποδείξω πως κανένας δεν έχει το δικαίωμα ενσυνείδητα να επιμένει σε μια οδό που οδηγεί στην οικονομική καταστροφή. Σε μια τέτοια περίπτωση οι ευθύνες θα είναι βαρύτατες. Ευθύνες πολιτικές, αστικές και ποινικές".

Εσχάτη προδοσία!

Εδώ και πέντε περίπου χρόνια, στην Ευρώπη αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο διεξάγεται ένα ανηλεής οικονομικός πόλεμος. Στόχος, από τη μια η οικονομική αφαίμαξη των πολιτών και από την άλλη η υποδούλωση των χωρών στους ισχυρούς οικονομικά πόλους. Για να "πέσει" μια χώρα, δεν αρκεί όμως να πληγεί απλά από τα πυρά των λεγόμενων αγορών, αλλά χρειάζεται και κάποιοι εντός του κράτους να ανοίξουν τις Κερκόπορτες. Απαιτούνται σύγχρονοι Εφιάλτες, οι οποίοι απαντώνται τόσο στην οικονομική όσο και στην πολιτική ζωή των κρατών.

Τον τελευταίο χρόνο, η Λαϊκή Τράπεζα και η Τράπεζα Κύπρου, μέσω της Κεντρικής Τράπεζας (ΚΤ) λαμβάνουν ρευστότητα από τον ELA, δηλαδή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Η ΕΚΤ προειδοποιεί εγγράφως, ότι η παροχή ρευστότητας φτάνει στο τέλος της και μάλιστα θα τερματιστεί στις 21 Ιανουαρίου που μας πέρασε! Ο Υπουργός Οικονομικών Βάσος Σιαρλή και ο Διοικητής της ΚΤ κάνουν συστάσεις προς τον Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια. Ο τελευταίος κωφεύει. Το έγγραφο διαρρέει και ο Νίκος Αναστασιάδης αποστέλλει επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, απειλώντας και με ποινικές ευθύνες αν δεν υπογράψει το μνημόνιο. Όχι μόνο ο Πρόεδρος τον αγνοεί, αλλά διατάζει και αστυνομική έρευνα για να διαφανεί από που διέρρευσε το έγγραφο! [1]

Να αντισταθούμε στον εκβιασμό, υπάρχει εναλλακτική

Αυτό που επιχειρείται τούτη την στιγμή στην Κύπρο, είναι ένας στυγνός εκβιασμός του Κυπριακού Ελληνισμού. Οι αποταμιεύσεις του έχουν ουσιαστικά απαχθεί από τα τραπεζικά και συνεργατικά ιδρύματα και με το πιστόλι στον κρόταφο ρωτούν το λαό: "θα μας χαρίσετε ένα μέρος τους ή θα τις χάσετε όλες";

Είναι απορίας άξιον, όταν με το καλό (;) ανοίξουν ξανά οι τράπεζες, ποιος θα εμπιστευτεί τις εναπομείνασες οικονομίες του σε ένα εκβιαστή; Που μπορεί να μην είναι άμεσα τα ιδρύματα αυτά, αλλά μέσω τους εκδηλώνεται αυτή η βίαιη αρπαγή των χρημάτων του λαού.

Ας μην κρυβόμαστε πίσω απ' το δάκτυλό μας, καμιά διαπραγμάτευση δεν έγινε στο Eurogroup. Οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών απλά απέρριπταν οτιδήποτε έβγαινε απ' το στόμα του δικού μας υπουργού και επέμεναν στις θέσεις του. Θέσεις οι οποίες δεν ήταν προϊόν απόφασης του Eurogroup, ούτε και έγιναν τέτοιο στη συνέχεια. Αντίθετα, είναι η δική μας κυβέρνηση που ανέλαβε δέσμευση να περάσει αυτό το μέτρο από τη Βουλή. Μέγα σφάλμα!

Χτυπούν την πόρτα δεκατρείς

Ο ήλιος λάμπει καταμεσήμερα και κάποιοι βάζουν τα χέρια μπροστά στο πρόσωπο να κρύφτουν απ’ το φως του. Οι ακτίδες βέβαια θα τους φωτίσουν. Και θα τους ρεζιλέψουν ακόμη περισσότερο στα μάτια αυτών που έχουν τη θέληση να δουν.

Το συγκλονιστικό τεκμηριογράφημα της Αθηνάς Κρικέλη, “Χτυπούν την πόρτα δεκατρείς”, έχει γίνει το πρώτο θέμα συζήτησης των ημερών. Τα έγγραφα, τα στοιχεία, οι δηλώσεις, χύνουν άπλετο φως σε όλες τις πτυχές της τραγωδίας που συγκλόνισε ολόκληρη την Κύπρο. Δεν αποκαλύπτει κάτι στην πραγματικότητα. Ξεγυμνώνει! Γδύνει τους “άρχοντες” και τους φέρνει μπροστά μας ολόγυμνους. Σκαλίζει τα λάθη, την ανευθυνότητα και τις παραλείψεις τους πριν φτάσουμε στο καταραμένο εκείνο πρωινό. Αναδεικνύει τον ερασιτεχνισμό και την αδιαφορία τους, τον εξυπνοβλακίστικο τρόπο συμπεριφοράς τους, που δεν επέτρεψαν η τραγωδία που είχε προβλεφθεί, να αποτραπεί.

Περισσότερο απ’ όλα όμως, καταγράφει με τρόπο αφοπλιστικό το μετά. Τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους, αφότου έστειλαν δεκατρία άτομα στην αθανασία και την Κύπρο στο έρεβος. Αναζητεί τις συγγνώμες που δεν λέχθηκαν ποτέ και ψηλαφεί το θράσος με το οποίο ζήτησαν και τα ρέστα απ’ τους ήρωες. Είναι τούτη η αναισθησία που ξεπέρασε και αυτήν ακόμα την πρόδηλη ανικανότητά τους. Αυτή η αναλγησία είναι δυστυχώς που φωλιάζει στα μυαλά και τις ψυχές όσων επιμένουν να οδηγούν τον τόπο σε σκοτεινές και μαύρες ατραπούς.

Αν υπάρχει κάτι ενθαρρυντικό σε όλη αυτή την ιστορία, είναι πρώτα οι συγγενείς και μετά ο υπόλοιπος κόσμος. Η δύναμη, το κουράγιο, το θάρρος και το σθένος των συγγενών να επιμένουν να λεν τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, είναι ίσως άνευ προηγουμένου για την κυπριακή κοινωνία. Η δε αφύπνιση του κόσμου το καλοκαίρι του ’11, δείχνει με την προσέλευση στις αίθουσες προβολής να μην ήταν ένα παροδικό φαινόμενο. Ήταν – ας ελπίσουμε – η πρώτη σπίθα της επανάστασης.

Από τη Σεμνότητα στις Σαμπάνιες...

Ξημέρωνε η 14η Αυγούστου του 2008, μια μαύρη επέτειος για όλους τους Αμμοχωστιανούς, μα για πρώτη φορά από το 1974 ήταν χαρούμενοι!  Μεθούσαν απ' το νέκταρ της μεγαλειώδους νίκης της Ανόρθωσης επί του Ολυμπιακού Πειραιώς με 3-0. Μια νίκη που έβαζε τη Μεγάλη Κυρία στο πλατύσκαλο των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Υπήρχαν όμως και κάποιοι στην γαλανόλευκη οικογένεια που δεν πετούσαν στα ουράνια... Ήταν οι ποδοσφαιριστές!

Με τη λήξη εκείνου του ιστορικού αγώνα, ο Τιμούρ Κετσπάγια έδινε το σύνθημα για σεμνότητα. Απαγόρευσε, με αυστηρό ύφος, στους παίχτες του να κατευθυνθούν στις κερκίδες για το καθιερωμένο "ΟΛΕ - ΟΛΕ". Περιορίστηκαν στην ανταπόδοση του χειροκροτήματος προς τις χιλιάδες των οπαδών που κατέκλυσαν το "Αντώνης Παπαδόπουλος". Γνώριζε καλά ο Τιμούρ, πως τίποτα δεν είχε τελειώσει. Αντίθετα, η προσπάθεια για την πρόκριση τότε ξεκινούσε...

Μνημόνιο Ante Portas

Ήταν 23 του Απρίλη το 2010, όταν με μια ομιλία γεμάτη αισιοδοξία και ελπίδα για το μέλλον, ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γιώργος Α. Παπανδρέου, ανακοίνωνε την προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Χαρακτηρίζοντάς τον ως "απάνεμο λιμάνι", υποσχόμενος "να ξανακτίσουμε το σκάφος μας με γερά υλικά", βεβαίωνε πως "ξέρουμε το δρόμο, έχουμε χαρτογραφήσει τα νερά, θα φτάσουμε ασφαλείς(!), δίκαιοι(!), περήφανοι(!), με στόχο να απελευθερώσουμε(!) την Ελλάδα."

Δυο χρόνια μετά, η Ελλάδα βρίσκεται στην θύρα εξόδου της Ευρωζώνης και της Ευρώπης, πάμπτωχη, καθημαγμένη, επαίτης. Ο λαός πεινά και υποφέρει, η ανεργία καλπάζει, οι αυτοκτονίες απελπισμένων συνανθρώπων μας πληθαίνουν, ενώ τ' απάνεμα λιμάνια, τα καταγάλανα νερά και τα πράσιν' άλογα, ούτε που φαίνονται στον ορίζοντα...

Υπό τη Δαμόκλειο Σπάθη του Μηχανισμού!

Ένα σενάριο χρεοκοπίας της Κύπρου, μέχρι πριν λίγους μήνες θεωρούνταν ως εξαιρετικά απομακρυσμένο, ενώ όσοι έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου χαρακτηρίζονταν ως κινδυνολόγοι. Πλέον, η ένταξη σε ένα μηχανισμό αποτροπής της πτώχευσης, είναι ενδεχόμενο πιθανότατο, παραδεχτό από τα πλέον επίσημα χείλη, του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η πολιτεία, ακολουθώντας τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εγγυήθηκε σωστά τις καταθέσεις στις κυπριακές τράπεζες. Ενώ όμως η σύσταση της Συνόδου υπουργών Οικονομικών της Ε.Ε. (ECOFIN) μιλούσε για 50 χιλιάδες ευρώ, εμείς αποφασίσαμε να θέσουμε το όριο στις 100 χιλιάδες. Την 7η Οκτωβρίου 2008, αναλύοντας την απόφαση, ο Χαρίλαος Σταυράκης δήλωνε: "οι τράπεζες μας και τα συνεργατικά παραμένουν σε μια πολύ εύρωστη κατάσταση, δεν έχουν επενδύσεις στα ούτω καλούμενα τοξικά προϊόντα που τόσο πολύ έχουν ταλαιπωρήσει τα ξένα τραπεζικά συστήματα και έχουν πολύ υγιείς δείκτες ρευστότητας και κεφαλαιουχικής επάρκειας"[1].

Ελλάδα του Τσαουσέσκου, με ολίγην ή των Ελλήνων;

Οι εκλογές της 17ης του Ιούνη, έχουν δικαίως αναχθεί στις κρισιμότερες της μεταπολιτευτικής Ελλάδος, μέχρι τις επόμενες...  Ο Ελληνικός λαός, σ' ένα πρωτοφανές κλίμα πόλωσης, έξωθεν παρεμβάσεων και με αβεβαιότητα για το μέλλον του, καλείται να αποφασίσει σε ποιον ή σε ποιους θα δώσει το κλειδί της διακυβέρνησης της χώρας.

Μύθοι και Αλήθειες για την Προστασία από τον Ηλεκτρισμό

Είναι τραγικό, στην Κύπρο του 21^ου αιώνα, να εξακολουθούμε να θρηνούμε θύματα από ηλεκτροπληξία.  Συνάνθρωποί μας, να χάνουν τη ζωή τους, στο σπίτι ή την εργασία τους, ενώ υπάρχει και η τεχνογνωσία, αλλά και η δυνατότητα κάτι τέτοιο να αποφεύγεται.

Γράφονται και ακούγονται πολλά για την περίφημη πιστοποίηση «CE» (Conformité Européenne) που πρέπει να φέρουν οι συσκευές μας.  Καλώς ή κακώς όμως, ο καταναλωτής έχει πλέον τη δυνατότητα να προμηθεύεται ηλεκτρικές συσκευές απ’ ευθείας από χώρες πέραν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δεν έχουν καμιά υποχρέωση να φέρουν αυτό το λογότυπο, χωρίς να σημαίνει ότι είναι υποδεέστερες.  Ούτε βέβαια εξ ορισμού, όποια συσκευή είναι πιστοποιημένη, είναι και ασφαλής.  Πολύ εύκολα, εξοπλισμός που πληροί όλες τις προϋποθέσεις ασφαλείας, μπορεί κάλλιστα να υποστεί κάποιο κτύπημα ή μια ζημιά, που να τον καταστήσει θανατηφόρο!  Συνεπώς, οφείλουμε να εστιαστούμε στην εγκατάστασή μας πρώτιστα και μετά στις συσκευές που χρησιμοποιούμε.

Δ. Χριστόφιας, Διδάκτωρ μιας άλλης Ιστορίας

Η αναρρίχηση στο ύπατο αξίωμα της Δημοκρατίας ενός πολιτικού ο οποίος έχει σπουδάσει Ιστορικός και είναι μάλιστα Διδάκτωρ, υπό κανονικές συνθήκες θα αποτελούσε ευλογία για τον τόπο μας. Τι καλύτερο από ένα άνθρωπο που είναι σε θέση να δώσει μια συνέντευξη σε κάποιο Μέσο του εξωτερικού, κι όχι απλά να αναλύσει τις πολιτικές του κράτους, αλλά να υπερασπιστεί και τα ιστορικά δίκαια του λαού μας; Από την άλλη πλευρά, μπορεί να καταστεί επικίνδυνος, αν αποδεδειγμένα η διπλωματική του επάρκεια κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα, ενώ η ιστορική του γνώση είναι περιορισμένη. Το μεγάλο δυστύχημα δε, επισυμβαίνει όταν το ακροατήριο αποτελούν πολίτες και  πολιτικοί ξένων χωρών.

Στο τελευταίο του χρονολογικά κατόρθωμα, με το «καλημέρα» του νέου έτους, ο Πρόεδρος κατάφερε και πάλι να μας ρεζιλέψει διεθνώς. Κι ο εξευτελισμός γίνεται ακόμα βαρύτερος, καθώς έλαβε χώρα μέσα στο άντρο του κατακτητή.  Την πρώτη του συνέντευξη για το 2012, επέλεξε να τη δώσει στην τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ». Ο κ. Χριστόφιας, έχει δώσει και στο παρελθόν συνεντεύξεις σε τουρκικά Μέσα και επανειλημμένα τα λεγόμενα του έχουν όχι μόνο διαστρεβλωθεί, αλλά μετατραπεί και σε αντικείμενο προπαγάνδας.  Ωστόσο, η σοφία του, δεν του επέτρεψε να αποφύγει τις ίδιες παγίδες. Κατάφερε, πάλι, να δώσει λαβή για αρνητικά σχόλια τόσο σε Κύπρο, όσο και σε Ελλάδα.

Τεκμήρια και Αποδείξεις εναντίον Φοροδιαφυγής

 Η διεθνής οικονομική κρίση, που άπλωσε τα πλοκάμια της στην Κύπρο μόλις το 2011 και απειλεί  με στραγγαλισμό την πατρίδα μας κατά το νέο έτος, αποτελεί πραγματικότητα για τον υπόλοιπο κόσμο από το 2007!  Αυτή η διαφορά φάσης που μεσολάβησε, θα έπρεπε να μας επέτρεπε νηφάλια να κρίνουμε εκ του αποτελέσματος τα μέτρα που ελήφθησαν στους πρώτους παθόντες και να ρυθμίσουμε τον δικό μας βηματισμό, εκ του ασφαλούς, με σύνεση.

Δυστυχώς, αποτύχαμε να αποδειχτούμε προμηθείς ενόσω η κρίση σοβούσε, ωστόσο, δεν είναι αργά να ενεργήσουμε ακόμα και τώρα, που ξέσπασε για καλά.  Έστω και την υστάτη, μπορούμε να συμπεριφερθούμε όχι μόνο με γενναιότητα – εις βάρος συνήθως του λαού – αλλά με εξυπνάδα.  Αρκεί να αντλήσουμε τα σωστά παραδείγματα από τις άλλες χώρες, να κρατήσουμε τα μέτρα που λειτούργησαν – προσαρμοζόμενα στις δικές μας ιδιαιτερότητες – και να απορρίψουμε αυτά που οδήγησαν σε περαιτέρω ύφεση και παρακμή.

Οικονομία: Η σωτήρια διαφορά φάσης

Ολόκληρη η Ευρώπη, ζει ένα ανηλεή οικονομικό πόλεμο από συγκεκριμένα κερδοσκοπικά κέντρα, τα οποία προσπαθούν να σώσουν εαυτούς καταποντίζοντας το ευρώ.  Μόνο που - δυστυχώς - η Ενωμένη Ευρώπη, δεν αντιμετωπίζει τον εχθρό ως τέτοια.  Αντίθετα, είναι διασπασμένη και διαιρεμένη στην Ευρώπη του Βορρά και την Ευρώπη του Νότου...

Γεωγραφικά, ανήκουμε στον ευρωπαϊκό νότο, στον ελληνικό ευρωπαϊκό νότο.  Διαχρονικά, οι εξελίξεις στον μητροπολιτικό ελληνικό χώρο, έφταναν στην Κύπρο με διαφορά φάσης, με καθυστέρηση.  Τόσο τα θετικά - οι αγώνες ελευθερίας, η ακμή, η πολιτιστική ανάπτυξη,  όσο και τα αρνητικά - οι σκλαβιές, η παρακμή, η σήψη, η διαφθορά και η πτώση.  Εκείνο το οποίο απαιτείται, είναι ηγεσία με διορατικότητα τέτοια, ώστε να επισπεύδει τα καλά και να αποτρέπει τα κακά.

"Εν' της παπαθκιάς τα ξύλα", κ. Χριστόφια;

Η ασυνέπεια λόγων και έργων του Προέδρου Χριστόφια, όπως προέκυψαν μετά τη δημοσιοποίηση του πορίσματος Πολυβίου και την άρνηση ανάληψης ευθυνών εκ μέρους του, δεν είναι φαινόμενο πρωτοφανές.

Ας αντιπαραβάλουμε την τρέχουσα κατάσταση, με μια κλασσική περίπτωση ανάληψης πολιτικών ευθυνών και τις τότε δηλώσεις - αλλά και ενέργειες - του Προέδρου.  Στις 09 Ιουλίου 2010, συνεπεία του σκανδάλου που ξέσπασε με τις λίστες που έφευγαν από το Προεδρικό και είχαν ως παραλήπτη το Υπουργείο Άμυνας, ο Δημήτρης Χριστόφιας έκανε δεκτή την παραίτηση του τότε Διευθυντή του Γραφείου του, Βάσου Γεωργίου.  Τεράστια αξία έχει το λεκτικό που είχε χρησιμοποιήσει ο Πρόεδρος, δια στόματος Κυβερνητικού Εκπροσώπου.

Η Πρώτη Δικαίωση των Ηρώων

Ανακοινώθηκε χθες το πολυαναμενόμενο πόρισμα Πολυβίου για τα τραγικά γεγονότα στο Μαρί, που οδήγησαν στον ηρωικό θάνατο δεκατριών συμπατριωτών μας.  Με παρρησία, ο - κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας - διακεκριμένος νομικός, απέδωσε γενικές ευθύνες για την καταστροφή σε διάφορες κατευθύνσεις, όπως ανώτερα και ανώτατα στελέχη του στρατεύματος, μέλη του πυροσβεστικού σώματος και σε πρακτικές που ακολουθούνται κατά τη λειτουργία της κρατικής μηχανής.  Δεν παρέλειψε όμως να δακτυλοδείξει, ως όφειλε, και τους πρωταίτιους της τραγωδίας:  το Δημήτρη Χριστόφια και τους κορυφαίους Υπουργούς του, των Εξωτερικών και της Άμυνας.

Χριστόφια, Ιδού το Επίτευγμά σου!

Προ μηνός, μετά την ψήφιση της πρώτης δέσμης μέτρων για την οικονομία από τη Βουλή, εκφράζαμε την απορία αν όντως, η παρούσα αντιπολίτευση, θέλει να απαλλάξει τον τόπο από την κυβέρνηση μειοψηφίας του Δημήτρη Χριστόφια.  Αν είχε και έχει τη βούληση να εξαναγκάσει τον Πρόεδρο σε παραίτηση, τότε έχασε μια χρυσή ευκαιρία!  Διότι, όχι μόνο στήριξε το νομοσχέδιο, αλλά το ενίσχυσε κιόλας, βγάζοντας το Προεδρικό από τη δύσκολη - πλην όμως υπεύθυνη - θέση, να τεθεί αντιμέτωπο με τα συνδικάτα των δημοσίων και τις συντεχνίες των ημικρατικών υπαλλήλων.

Τεντώνουν το σκοινί οι Τούρκοι

Οι Τούρκοι φαίνεται να υλοποιούν τις απειλές τους.  Στις 01:00 τα ξημερώματα της Δευτέρας 19 Σεπτεμβρίου, το νορβηγικό "Bergen Surveyor" εντοπίστηκε να πλέει Βορειοδυτικά της Κύπρου.