Χτυπούν την πόρτα δεκατρείς

Ο ήλιος λάμπει καταμεσήμερα και κάποιοι βάζουν τα χέρια μπροστά στο πρόσωπο να κρύφτουν απ’ το φως του. Οι ακτίδες βέβαια θα τους φωτίσουν. Και θα τους ρεζιλέψουν ακόμη περισσότερο στα μάτια αυτών που έχουν τη θέληση να δουν.

Το συγκλονιστικό τεκμηριογράφημα της Αθηνάς Κρικέλη, “Χτυπούν την πόρτα δεκατρείς”, έχει γίνει το πρώτο θέμα συζήτησης των ημερών. Τα έγγραφα, τα στοιχεία, οι δηλώσεις, χύνουν άπλετο φως σε όλες τις πτυχές της τραγωδίας που συγκλόνισε ολόκληρη την Κύπρο. Δεν αποκαλύπτει κάτι στην πραγματικότητα. Ξεγυμνώνει! Γδύνει τους “άρχοντες” και τους φέρνει μπροστά μας ολόγυμνους. Σκαλίζει τα λάθη, την ανευθυνότητα και τις παραλείψεις τους πριν φτάσουμε στο καταραμένο εκείνο πρωινό. Αναδεικνύει τον ερασιτεχνισμό και την αδιαφορία τους, τον εξυπνοβλακίστικο τρόπο συμπεριφοράς τους, που δεν επέτρεψαν η τραγωδία που είχε προβλεφθεί, να αποτραπεί.

Περισσότερο απ’ όλα όμως, καταγράφει με τρόπο αφοπλιστικό το μετά. Τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους, αφότου έστειλαν δεκατρία άτομα στην αθανασία και την Κύπρο στο έρεβος. Αναζητεί τις συγγνώμες που δεν λέχθηκαν ποτέ και ψηλαφεί το θράσος με το οποίο ζήτησαν και τα ρέστα απ’ τους ήρωες. Είναι τούτη η αναισθησία που ξεπέρασε και αυτήν ακόμα την πρόδηλη ανικανότητά τους. Αυτή η αναλγησία είναι δυστυχώς που φωλιάζει στα μυαλά και τις ψυχές όσων επιμένουν να οδηγούν τον τόπο σε σκοτεινές και μαύρες ατραπούς.

Αν υπάρχει κάτι ενθαρρυντικό σε όλη αυτή την ιστορία, είναι πρώτα οι συγγενείς και μετά ο υπόλοιπος κόσμος. Η δύναμη, το κουράγιο, το θάρρος και το σθένος των συγγενών να επιμένουν να λεν τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, είναι ίσως άνευ προηγουμένου για την κυπριακή κοινωνία. Η δε αφύπνιση του κόσμου το καλοκαίρι του ’11, δείχνει με την προσέλευση στις αίθουσες προβολής να μην ήταν ένα παροδικό φαινόμενο. Ήταν – ας ελπίσουμε – η πρώτη σπίθα της επανάστασης.

Η Πρώτη Δικαίωση των Ηρώων

Ανακοινώθηκε χθες το πολυαναμενόμενο πόρισμα Πολυβίου για τα τραγικά γεγονότα στο Μαρί, που οδήγησαν στον ηρωικό θάνατο δεκατριών συμπατριωτών μας.  Με παρρησία, ο - κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας - διακεκριμένος νομικός, απέδωσε γενικές ευθύνες για την καταστροφή σε διάφορες κατευθύνσεις, όπως ανώτερα και ανώτατα στελέχη του στρατεύματος, μέλη του πυροσβεστικού σώματος και σε πρακτικές που ακολουθούνται κατά τη λειτουργία της κρατικής μηχανής.  Δεν παρέλειψε όμως να δακτυλοδείξει, ως όφειλε, και τους πρωταίτιους της τραγωδίας:  το Δημήτρη Χριστόφια και τους κορυφαίους Υπουργούς του, των Εξωτερικών και της Άμυνας.

Τα Εγκλήματα Εξακολουθούν: Το Σκότος και ο Σκοταδισμός

Με αισθήματα βαθύτατης θλίψης, διαπιστώνουμε καθημερινά την ασυνειδησία και υποκρισία των κυβερνώντων. Παρατηρούμε με οργή, τα εγκλήματα που οδήγησαν στην τραγωδία στο Μαρί, αφενός να αποκαλύπτονται, αφετέρου να συνεχίζονται δίχως αιδώ.

Η Κυβέρνηση του "δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα", όχι μόνο αρνείται πεισματικά να φύγει όπως είναι η παλλαϊκή απαίτηση, αλλά βρίζει και χλευάζει όσους αγανακτισμένοι την καλούν να αναλάβει τις ευθύνες της. Δεν είναι ύβρις το να συγκρίνονται δεκάδες χιλιάδες δημοκρατικοί άνθρωποι με τη Χούντα; Δεν είναι χλευασμός ο ισχυρισμός περί άγνοιας της επικινδυνότητας του φορτίου, τη στιγμή που Αμερικάνοι, Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί και Συμβούλιο Ασφαλείας από τη μια, Σύροι και Ιρανοί από την άλλη, το ήθελαν απεγνωσμένα; Προς τι η όλη σπουδή, αφού ήταν τόσο ακίνδυνο;

Δυστυχώς όμως, τα εγκλήματα δεν μένουν ως εδώ. Εξακολουθούν οι ολετήρες της Κύπρου να προελαύνουν δίχως συστολή. Το κακόγουστο αστείο που είχε αρχίσει από τις αρχές της βδομάδας για αγορά ηλεκτρικής ενέργειας από τα κατεχόμενα, φαίνεται να μην είναι τόσο αστείο τελικά, αν και παραμένει το ίδιο κακόγουστο, το ίδιο αισχρό. Αυτοί οι οποίοι έντυσαν το λαό στα μαύρα και βύθισαν τον τόπο στο σκοτάδι, οι ευέλικτοι που ασκώντας για τρία χρόνια εξωτερική πολιτική επί πτωμάτων ηρώων, οι ανεύθυνοι οι οποίοι ανατίναξαν την εθνική μας υπερηφάνεια και κατέκαψαν το φρόνημα του Κυπριακού Ελληνισμού, ξαναχτυπούν! Αποφασίζουν τώρα - δίχως να αισχύνονται - να ξεπουλήσουν και την τιμή του. Μας θέλουν να συρθούμε μπρος στον αττίλα και να ζητιανέψουμε ρεύμα.

Μα δεν έχουν οι θρασείς, ούτε καν το θάρρος και την παρρησία να βγουν να το πουν ξεκάθαρα. Κρύβονται πίσω από δήθεν πρωτοβουλίες επιχειρηματιών. Δεν κοκκινίζουν από ντροπή να ακυρώνουν και να αμαυρώνουν τη θυσία των ηρώων της 11ης του Ιούλη; Συνειδητοποιούν την ασέβεια που διαπράττουν έναντι των ανθρώπων που αυτοπροαιρέτως θυσίασαν τις ζωές τους, για να διασώσουν τους συνανθρώπους τους και την αξιοπρέπεια της πατρίδας μας; Μια αξιοπρέπεια, την οποία ποδοπατά το ίδιο το κράτος, ο θεματοφύλακάς της!

Την ερχόμενη Τετάρτη, στις 20 του Ιούλη, επέτειο της τουρκικής εισβολής, οι σειρήνες θα ηχούν με ρεύμα που θα έχει αγοραστεί από τον κατοχικό στρατό! Οι αττίλες, θα κάνουν παρελάσεις με χρήματα του Έλληνα Κύπριου φορολογούμενου. Λεφτά τα οποία πιθανότατα είχαν δεσμευτεί για την Άμυνα του τόπου και δεν κατέληξαν ποτέ εκεί! Υπάρχει μεγαλύτερη ένδειξη αχαριστίας προς τους Ήρωες της Ναυτικής Βάσης και όχι μόνο; Μπορούμε να εξευτελιστούμε περισσότερο σαν λαός;

Χίλιες φορές το σκότος των διακοπών ρεύματος της ΑΗΚ, παρά ο σκοταδισμός που καλλιεργεί και ετοιμάζεται να φέρει ο Πρόεδρος και η Κυβέρνησή του, σε ολόκληρο τον Κυπριακό Ελληνισμό.

Παραίτηση η Μόνη Λύση

Το αίσθημα της ασφάλειας, είναι ίσως το πιο σημαντικό ζητούμενο από οποιαδήποτε κυβέρνηση σε ένα τόπο που, μόλις 37 χρόνια πριν, έζησε την εισβολή και παραμένει από τότε κατεχόμενος. Ασφάλεια που εμπνέει η Εθνική Φρουρά, σταθερότητα στην οικονομία, προστασία στον πολίτη για τον ίδιο και την οικογένειά του στην καθημερινότητα. Οι πυλώνες ενός κράτους.

Μπορεί όλα αυτά να δονούνταν από καιρού εις καιρόν, μα ποτέ από το 1974 και μετά, δεν σείστηκαν όλα ταυτόχρονα. Και να, που σ' ένα πρωινό, το μαύρο ξημέρωμα της 11ης του Ιούλη, τα θεμέλια της Κυπριακής Δημοκρατίας έγιναν θρύψαλα...

Έντρομοι, διαπιστώσαμε ξαφνικά την απίστευτη ανευθυνότητα κάποιων, να αφήσουν 98 πυριτιδαποθήκες εκτεθειμένες δίπλα στο μεγαλύτερο ηλεκτροπαραγωγό σταθμό της χώρας! Το αν είχαν πλήρη επίγνωση των κινδύνων δεν το γνωρίζουμε. Και δεν ξέρουμε κατά πόσο είναι πιο καθησυχαστικό να γνώριζαν και να αμελούσαν, ή να ύπνωτταν απλά όπως... δικαιολογούνται. Το βέβαιο είναι πως, επανειλημμένα, έγιναν δέκτες των κραυγών αγωνίας του ήρωα Διοικητή του Ναυτικού, πλοιάρχου Αντρέα Ιωαννίδη.

Ανακαλύψαμε πανικόβλητοι, ότι ο εχθρός, είχε την ευχέρεια να ανάψει μια σπίθα δίπλα από ένα εμπορευματοκιβώτιο και να μας αφήσει δίχως Πολεμικό Ναυτικό, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, με ανεπαρκείς ποσότητες νερού, άνευ επικοινωνιών. Να διαλύσει τις υποδομές μιας Ευρωπαϊκής χώρας σε δευτερόλεπτα! Όχι γιατί θα ήταν τόσο ικανός, ούτε γιατί βρέθηκαν πεμπτοφαλαγγίτες στις τάξεις μας. Μήτε γιατί βοηθήθηκε από κάποια θεομηνία, μια φυσική καταστροφή. Μα γιατί είμαστε εμείς ανάλγητοι και ασυνείδητοι.

Την ίδια στιγμή, το αίσθημα ανασφάλειας του πολίτη εντείνεται. Λίγες ώρες μετά την τραγωδία, η πολιτεία μας εγγυάται την ασφάλεια του αέρα από χημικές ή ραδιενεργές ουσίες. Πληροφόρηση που όπως προκύπτει την επομένη, βασιζόταν σε πηγές του Υπουργείου Άμυνας. Των "ειδημόνων" που βύθισαν στο πένθος ολόκληρο τον Ελληνισμό. Οι πραγματικές μετρήσεις, δεν θα γίνουν παρά μια μέρα μετά. Ο Θεός έβαλε το χέρι Του και δεν είχαμε μια νέα Φουκοσίμα στο Βασιλικό.

Φρίξαμε ακούγοντας την καταμέτρηση των χαμένων δισεκατομμυρίων τη στιγμή που ακόμα δεν ξέραμε ποιοι και πόσοι συνάνθρωποί μας αγνοούνται στα ερείπια. Ακόμα και τώρα, καμιά μα καμιά αξία δεν έχουν μπροστά στις μαυροφορεμένες οικογένειες. Ο Κύπριος όμως ξέρει πως, αν δύσκολα μπορούσε να γλυτώσει την επιτήρηση προ της 11ης του Ιούλη, τώρα είναι καταδικασμένος. Και φοβάται καθώς, αν αυτά τα "ατυχήματα" συμβαίνουν σε καιρό απλής περισυλλογής, η κατάσταση θα είναι απείρως χειρότερη στις μέρες που θα έρθουν. Οι δε πιέσεις που θα ασκηθούν για "κλείσιμο" του Κυπριακού σε μια χρεοκοπημένη χώρα, θα είναι άνευ προηγουμένου!

Αυτή η πολιτεία, πώς εγγυάται την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδας; Την ασφάλεια των υπηκόων; Πώς θα αξιώσει εισφορές και θυσίες από τους μικρούς και μεσαίους; Με ποιά λογική θα επιβάλει επιπλέον φορολογίες σε επιχειρήσεις και βιοτεχνίες, από τις οποίες σήμερα στερεί ηλεκτρικό ρεύμα και κλιματισμό; Αυτός ο Πρόεδρος, πώς θα μας κοιτάξει στα μάτια και θα ζητήσει να τον πιστώσουμε πάλι για τους χειρισμούς στο Κυπριακό, την οικονομία, την Παιδεία, το μεταναστευτικό και όπου αλλού τα έχει θαλασσώσει; Αφού ξέρουμε πως αυτός τα ανατίναξε όλα στον αέρα. Εξ αιτίας του θρηνούμε ικανούς αξιωματικούς, γενναίους οπλίτες, θαρραλέους πυροσβέστες. Η πλημέλειά του καταβαράθρωσε την οικονομία, αφού προηγουμένως την είχε γονατίσει. Γιατί να επωμιστεί ο λαός το βάρος της ανικανότητάς του;

Μα πάνω απ' όλα, πως θα δει στα μάτια αυτές τις οικογένειες; Τις χαροκαμένες μάνες, τις συζύγους, τα παιδιά... Πως θα τους κοιτάξετε όλοι οι ανευθυνοϋπεύθυνοι οι οποίοι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, συντηρείτε αυτό το σάπιο σύστημα του βολέματος και της ατιμωρησίας;

Εκείνοι οι οποίοι αύριο θα καλέσουν το λαό σε θυσίες, θα πρέπει να έχουν χέρια καθαρά. Δεν μπορείς να είσαι φονιάς και να ζητάς απ' την οικογένεια του θύματος να συνδράμει. Κι έχετε δολοφονήσει - πέραν απ' τους ήρωες αυτής της τραγωδίας - τα εναπομείναντα αισθήματα ασφάλειας, εθνικής αξιοπρέπειας και περηφάνιας του Κυπριακού Ελληνισμού.

Σήμερα, τα χέρια του κόσμου είναι "οπλισμένα" με λουλούδια και αναμμένα κεράκια, στη μνήμη αυτών που έφυγαν τόσο νωρίς. Δείξτε ευθιξία και πατριωτισμό. Φύγετε τώρα, πριν οπλιστούν με πέτρες!