Προς τι η έκπληξη για τα €10δις; Ήταν συμφωνημένα!

Δυστυχώς, η πολιτική μας ηγεσία, είτε μας φλομώνει στο ψέμα, είτε είναι άσχετη και υπογράφει ότι της φέρνουν μπροστά της. Βέβαια, μπορεί να ισχύουν και τα δυο!

Τόσο η παρούσα κυβέρνηση, όσο και η προηγούμενη γνώριζαν ότι στην περίπτωση κατάρρευσης της Λαϊκής, η τράπεζα υποχρεωνόταν να δώσει πίσω όση ρευστότητα πήρε από το Μηχανισμό Έκτακτης Ρευστότητας (ELA). Κι επειδή η ρευστότητα ερχόταν μέσω της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, είναι η Κύπρος που χρωστά τα λεφτά. Χρήματα, τα οποία τώρα φόρτωσαν τώρα στην Τράπεζα Κύπρου, καθιστώντας αμφίβολη τη δυνατότητά της να επιβιώσει στο καινούριο οικονομικό σκηνικό.

Αυτά τα δεδομένα, όφειλε να γνωρίζει και η Βουλή, η οποία εγγυήθηκε τη Λαϊκή και την κρατικοποίησε αφότου είχε ενταχθεί στον ELA. Αν υπάρχει μια δικαιολογία ότι η Βουλή εκβιάστηκε να ψηφίσει ένα νόμο που δεν πολυκατάλαβε, τότε όφειλε να το κάνει έστω εκ των υστέρων. Ώστε να ελέγξει τα δεδομένα της Τράπεζας που ξέφευγε.

Η απόδειξη για τα πιο πάνω, προκύπτει από την επιστολή Αναστασιάδη προς Χριστόφια στις 16 Νοεμβρίου το 2012 [1]. Στο σημείο γ της επιστολής αναφέρει:

γ. Ιδιαίτερα αξιόπιστες και ασφαλείς πληροφορίες, που έχουν περιέλθει σε γνώση μου, αναφέρουν πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από τις αρχές Νοεμβρίου, έχει καθορίσει την 20 Ιανουαρίου 2013 ως την καταληκτική ημερομηνία για την πραγματική ανακεφαλαιοποίηση της πιο πάνω τράπεζας.  Σε διαφορετική περίπτωση, σύμφωνα πάντα με την απόφαση της ΕΚΤ, η πρόσβαση στον Μηχανισμό Έκτακτης Ρευστότητας ακυρώνεται και θα απαιτηθεί η επιστροφή όσης ρευστότητας έχει αντληθεί μέχρι σήμερα. 

Γνώριζε λοιπόν ο κ. Αναστασιάδης ότι θα απαιτηθεί η ρευστότητα. Το έμαθε κι ο κ. Χριστόφιας αν δεν το γνώριζε ήδη. Το ήξεραν Σιαρλή, Δημητριάδης, υπουργικό συμβούλιο. Γιατί όλοι σήμερα παρουσιάζονται έκπληκτοι για τα €10 δισεκατομμύρια που δήθεν αιφνίδια απαίτησε η ΕΚΤ; Μας το είχαν πει ένα χρόνο πριν!

Το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, φέρει βαρύτατες ευθύνες για τη νέα τραγωδία του τόπου μας. Είτε λόγω ανευθυνότητας, είτε σκόπιμης εγκληματικής δραστηριότητας ή αδιαφορίας. Έχουμε χρέος να αξιώσουμε παραδειγματική τιμωρία αυτών που εγκλημάτησαν και ν' απαιτήσουμε τις παραιτήσεις αυτών που φάνηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.

1. http://aligatorismoi.blogspot.com/2013/03/blog-post_24.html

Έτσι ξεπούλησαν την Κύπρο - Ο Χριστόφιας γνώριζε τα πάντα

Ο Θουκυδίδης (460-398 π.Χ.) έλεγε πως προδότης δεν είναι μόνο αυτός που φανερώνει τα μυστικά της πατρίδας στον εχθρό, αλλά και αυτός που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα, δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών. Κλασσική περίπτωση αυτού που έγινε στην Κύπρο τον τελευταίο καιρό.

Στις 16 Νοεμβρίου 2012, ο τότε υποψήφιος Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης αποστέλλει επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων [1]:

"η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από τις αρχές Νοεμβρίου, έχει καθορίσει την 20 Ιανουαρίου 2013 ως την καταληκτική ημερομηνία για την πραγματική ανακεφαλαιοποίηση της πιο πάνω τράπεζας (αναφέρεται στη Λαϊκή Τράπεζα). Σε διαφορετική περίπτωση, σύμφωνα πάντα με την απόφαση της ΕΚΤ, η πρόσβαση στον Μηχανισμό Έκτακτης Ρευστότητας ακυρώνεται και θα απαιτηθεί η επιστροφή όσης ρευστότητας έχει αντληθεί μέχρι σήμερα"

Λίγο πιο κάτω, ο νυν Πρόεδρος συνεχίζει "Λυπούμαι που θα είμαι δυσάρεστος αλλά θέλω να υποδείξω πως κανένας δεν έχει το δικαίωμα ενσυνείδητα να επιμένει σε μια οδό που οδηγεί στην οικονομική καταστροφή. Σε μια τέτοια περίπτωση οι ευθύνες θα είναι βαρύτατες. Ευθύνες πολιτικές, αστικές και ποινικές".

Χτυπούν την πόρτα δεκατρείς

Ο ήλιος λάμπει καταμεσήμερα και κάποιοι βάζουν τα χέρια μπροστά στο πρόσωπο να κρύφτουν απ’ το φως του. Οι ακτίδες βέβαια θα τους φωτίσουν. Και θα τους ρεζιλέψουν ακόμη περισσότερο στα μάτια αυτών που έχουν τη θέληση να δουν.

Το συγκλονιστικό τεκμηριογράφημα της Αθηνάς Κρικέλη, “Χτυπούν την πόρτα δεκατρείς”, έχει γίνει το πρώτο θέμα συζήτησης των ημερών. Τα έγγραφα, τα στοιχεία, οι δηλώσεις, χύνουν άπλετο φως σε όλες τις πτυχές της τραγωδίας που συγκλόνισε ολόκληρη την Κύπρο. Δεν αποκαλύπτει κάτι στην πραγματικότητα. Ξεγυμνώνει! Γδύνει τους “άρχοντες” και τους φέρνει μπροστά μας ολόγυμνους. Σκαλίζει τα λάθη, την ανευθυνότητα και τις παραλείψεις τους πριν φτάσουμε στο καταραμένο εκείνο πρωινό. Αναδεικνύει τον ερασιτεχνισμό και την αδιαφορία τους, τον εξυπνοβλακίστικο τρόπο συμπεριφοράς τους, που δεν επέτρεψαν η τραγωδία που είχε προβλεφθεί, να αποτραπεί.

Περισσότερο απ’ όλα όμως, καταγράφει με τρόπο αφοπλιστικό το μετά. Τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους, αφότου έστειλαν δεκατρία άτομα στην αθανασία και την Κύπρο στο έρεβος. Αναζητεί τις συγγνώμες που δεν λέχθηκαν ποτέ και ψηλαφεί το θράσος με το οποίο ζήτησαν και τα ρέστα απ’ τους ήρωες. Είναι τούτη η αναισθησία που ξεπέρασε και αυτήν ακόμα την πρόδηλη ανικανότητά τους. Αυτή η αναλγησία είναι δυστυχώς που φωλιάζει στα μυαλά και τις ψυχές όσων επιμένουν να οδηγούν τον τόπο σε σκοτεινές και μαύρες ατραπούς.

Αν υπάρχει κάτι ενθαρρυντικό σε όλη αυτή την ιστορία, είναι πρώτα οι συγγενείς και μετά ο υπόλοιπος κόσμος. Η δύναμη, το κουράγιο, το θάρρος και το σθένος των συγγενών να επιμένουν να λεν τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, είναι ίσως άνευ προηγουμένου για την κυπριακή κοινωνία. Η δε αφύπνιση του κόσμου το καλοκαίρι του ’11, δείχνει με την προσέλευση στις αίθουσες προβολής να μην ήταν ένα παροδικό φαινόμενο. Ήταν – ας ελπίσουμε – η πρώτη σπίθα της επανάστασης.

Δ. Χριστόφιας, Διδάκτωρ μιας άλλης Ιστορίας

Η αναρρίχηση στο ύπατο αξίωμα της Δημοκρατίας ενός πολιτικού ο οποίος έχει σπουδάσει Ιστορικός και είναι μάλιστα Διδάκτωρ, υπό κανονικές συνθήκες θα αποτελούσε ευλογία για τον τόπο μας. Τι καλύτερο από ένα άνθρωπο που είναι σε θέση να δώσει μια συνέντευξη σε κάποιο Μέσο του εξωτερικού, κι όχι απλά να αναλύσει τις πολιτικές του κράτους, αλλά να υπερασπιστεί και τα ιστορικά δίκαια του λαού μας; Από την άλλη πλευρά, μπορεί να καταστεί επικίνδυνος, αν αποδεδειγμένα η διπλωματική του επάρκεια κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα, ενώ η ιστορική του γνώση είναι περιορισμένη. Το μεγάλο δυστύχημα δε, επισυμβαίνει όταν το ακροατήριο αποτελούν πολίτες και  πολιτικοί ξένων χωρών.

Στο τελευταίο του χρονολογικά κατόρθωμα, με το «καλημέρα» του νέου έτους, ο Πρόεδρος κατάφερε και πάλι να μας ρεζιλέψει διεθνώς. Κι ο εξευτελισμός γίνεται ακόμα βαρύτερος, καθώς έλαβε χώρα μέσα στο άντρο του κατακτητή.  Την πρώτη του συνέντευξη για το 2012, επέλεξε να τη δώσει στην τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ». Ο κ. Χριστόφιας, έχει δώσει και στο παρελθόν συνεντεύξεις σε τουρκικά Μέσα και επανειλημμένα τα λεγόμενα του έχουν όχι μόνο διαστρεβλωθεί, αλλά μετατραπεί και σε αντικείμενο προπαγάνδας.  Ωστόσο, η σοφία του, δεν του επέτρεψε να αποφύγει τις ίδιες παγίδες. Κατάφερε, πάλι, να δώσει λαβή για αρνητικά σχόλια τόσο σε Κύπρο, όσο και σε Ελλάδα.

"Εν' της παπαθκιάς τα ξύλα", κ. Χριστόφια;

Η ασυνέπεια λόγων και έργων του Προέδρου Χριστόφια, όπως προέκυψαν μετά τη δημοσιοποίηση του πορίσματος Πολυβίου και την άρνηση ανάληψης ευθυνών εκ μέρους του, δεν είναι φαινόμενο πρωτοφανές.

Ας αντιπαραβάλουμε την τρέχουσα κατάσταση, με μια κλασσική περίπτωση ανάληψης πολιτικών ευθυνών και τις τότε δηλώσεις - αλλά και ενέργειες - του Προέδρου.  Στις 09 Ιουλίου 2010, συνεπεία του σκανδάλου που ξέσπασε με τις λίστες που έφευγαν από το Προεδρικό και είχαν ως παραλήπτη το Υπουργείο Άμυνας, ο Δημήτρης Χριστόφιας έκανε δεκτή την παραίτηση του τότε Διευθυντή του Γραφείου του, Βάσου Γεωργίου.  Τεράστια αξία έχει το λεκτικό που είχε χρησιμοποιήσει ο Πρόεδρος, δια στόματος Κυβερνητικού Εκπροσώπου.

Η Πρώτη Δικαίωση των Ηρώων

Ανακοινώθηκε χθες το πολυαναμενόμενο πόρισμα Πολυβίου για τα τραγικά γεγονότα στο Μαρί, που οδήγησαν στον ηρωικό θάνατο δεκατριών συμπατριωτών μας.  Με παρρησία, ο - κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας - διακεκριμένος νομικός, απέδωσε γενικές ευθύνες για την καταστροφή σε διάφορες κατευθύνσεις, όπως ανώτερα και ανώτατα στελέχη του στρατεύματος, μέλη του πυροσβεστικού σώματος και σε πρακτικές που ακολουθούνται κατά τη λειτουργία της κρατικής μηχανής.  Δεν παρέλειψε όμως να δακτυλοδείξει, ως όφειλε, και τους πρωταίτιους της τραγωδίας:  το Δημήτρη Χριστόφια και τους κορυφαίους Υπουργούς του, των Εξωτερικών και της Άμυνας.

Χριστόφια, Ιδού το Επίτευγμά σου!

Προ μηνός, μετά την ψήφιση της πρώτης δέσμης μέτρων για την οικονομία από τη Βουλή, εκφράζαμε την απορία αν όντως, η παρούσα αντιπολίτευση, θέλει να απαλλάξει τον τόπο από την κυβέρνηση μειοψηφίας του Δημήτρη Χριστόφια.  Αν είχε και έχει τη βούληση να εξαναγκάσει τον Πρόεδρο σε παραίτηση, τότε έχασε μια χρυσή ευκαιρία!  Διότι, όχι μόνο στήριξε το νομοσχέδιο, αλλά το ενίσχυσε κιόλας, βγάζοντας το Προεδρικό από τη δύσκολη - πλην όμως υπεύθυνη - θέση, να τεθεί αντιμέτωπο με τα συνδικάτα των δημοσίων και τις συντεχνίες των ημικρατικών υπαλλήλων.

Χέρια Καθαρά

Οι ραγδαία κλιμακούμενες τουρκικές απειλές, έχουν τις τελευταίες μέρες δυναμιτίσει για καλά το κλίμα στην Ανατολική Μεσόγειο.  Ο κατοχικός πρωθυπουργός Ταγίπ Ερτογάν, επιδίδεται σε διπλωματικό - για την ώρα - πόλεμο με το Ισραήλ, προσπαθώντας να συνασπίσει μαζί του τις γειτονικές χώρες, κάνοντας επίκληση στο ομόθρησκο.

Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ, είναι περισσότερο από βέβαιο, ότι δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο, προκειμένου να υπεραμυνθεί των συμφερόντων του.  Δεν πρόκειται να επιτρέψει, ούτε να υπονομευτεί ο ναυτικός αποκλεισμός που έχει επιβάλει στη Γάζα, ούτε βέβαια να αμφισβητηθούν τα κυριαρχικά του δικαιώματα στην Αποκλειστική Οικονομική του Ζώνη και να απολέσει τα έσοδα από την εξόρυξη φυσικού αερίου.  Καθόλου απίθανο δε, να εκμεταλλευτεί τα εσωτερικά χρόνια προβλήματα που ταλανίζουν την Τουρκία, όπως οι Κούρδοι αγωνιστές.

Τι Έκανες Πρόεδρε στο Ζύγι;

Από τις ουκ ολίγες αντιφάσεις στις οποίες περιέπεσε ο Δημήτρης Χριστόφιας κατά την χθεσινή, 5/9, κατάθεσή του στην Εξεταστική Επιτροπή για την τραγωδία στο Μαρί, η κατά γενικήν ομολογία... νοστιμότερη, ήταν η επίκληση άγνοιας σχετικά με τη γειτνίαση Ναυστάθμου και ηλεκτροπαραγωγού σταθμού!

Δικαιολογία που δεν αρμόζει στο ανάστημα πολιτικού ανήρ, ο οποίος κατέχει το ύψιστο πολιτειακό αξίωμα και απαιτεί μάλιστα τον σεβασμό των υπολοίπων. Τη στιγμή κατά την οποία ο ίδιος το προσβάλλει βάναυσα, κρυβόμενος πίσω από αστεία επιχειρήματα. Προπάντων, όταν αποδεδειγμένα δεν ευσταθούν!

Όταν ο Νόμος συνάντησε το Ήθος: Θεωρία και Πράξη

Το άπλετο φως, με το οποίο από την πρώτη μέρα κάποιοι επαγγέλλονταν να διαχέουν τις διαδικασίες διερεύνησης της εγκληματικής έκρηξης στο Ναύσταθμο "Ευάγγελος Φλωράκης", άρχισε φαίνεται να εξαντλείται. Οι πρώτες σκοτεινές περιοχές εμφανίστηκαν με τα χαλκευμένα πρακτικά του Υπουργείου Εξωτερικών και του ΓΕΕΦ, αλλά και τα... ξεχασμένα έγγραφα στο Προεδρικό.

Οι ανησυχίες που δικαιώνουν όσους από την πρώτη μέρα διαδηλώνουν για δικαίωση και δικαιοσύνη εντείνονται, αφού, σύμφωνα με όσα αφέθηκαν να διαρρεύσουν και δεν έχουν διαψευστεί (Πολίτης 25/8), ο Γενικός Εισαγγελέας δεν προτίθεται να καλέσει το Δημήτρη Χριστόφια σε ανάκριση. Επικαλούμενος το Σύνταγμα, ο Πέτρος Κληρίδης επιχειρεί, λέει, να διαφυλάξει ως κόρην οφθαλμού το θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ένα θεσμό, τον οποίο δεν φαίνεται να τιμά και να διασφαλίζει ο πρώτος που θα όφειλε: ο ίδιος ο Πρόεδρος! Είναι μεγάλη αντίφαση και συνιστά ύψιστη πρόκληση προς τους πολίτες, αντί οι αιρετοί άρχοντες να προστατεύουν τους θεσμούς, να κρύβονται ουσιαστικά πίσω τους!

Εάν και εφόσον τίθεται θέμα υποβολής ερωτημάτων προς τον κύριο Χριστόφια, τότε αυτοβούλως θα έπρεπε ο ίδιος να προσέλθει στη Γενική Εισαγγελία, προκειμένου να δώσει τη μαρτυρία του και να φωτίσει τις όποιες σκιές πέφτουν στο πρόσωπό του. Εάν με αυτό τον τρόπο, θεωρεί ότι μειώνεται ο θεσμός του Προέδρου, τότε είναι ένας ακόμα λόγος για να ικανοποιήσει το παλλαϊκό αίτημα και να παραιτηθεί!

Τα έγγραφα που έχουν έρθει στη δημοσιότητα (Σημερινή 17/8), φανερώνουν την έντονη και διαρκή ενασχόληση του Προέδρου με τα φονικά εμπορευματοκιβώτια. Καμιά έρευνα - ποινική ή άλλη - δεν μπορεί να θεωρηθεί ολοκληρωμένη, αν δεν περιλαμβάνει και τη μαρτυρία του Δημήτρη Χριστόφια. Είναι γελοίο, να θεωρεί κάποιος ότι ο άνθρωπος που ταξίδευε στη Συρία έχοντας ως μείζον θέμα στις αποσκευές του το κατασχεθέν θανατηφόρο φορτίο, δεν μπήκε στον κόπο να ρωτήσει τους υφιστάμενους του - πολιτικούς ή υπηρεσιακούς - πού και υπό ποιές συνθήκες φυλάσσεται αυτό. Αλλά ακόμα κι αν ισχυρίζεται ότι ήταν τόσο ανεύθυνος και πρόχειρος στις συνομιλίες του με τον Μπασάρ Αλ Άσαντ, οφείλει να το δηλώσει επισήμως.

Είναι κατάντημα, ένας πολιτικός που αναρριχήθηκε στην εξουσία με σύνθημα τη "δίκαιη κοινωνία" να επικαλείται νομικίστικες δικαιολογίες προκειμένου να μη λογοδοτήσει για τις ασήκωτες ευθύνες που τον βαραίνουν. Ο συμπερασμός "ότι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό" ανατρέπει ολόκληρη τη κοσμοθεωρία που για χρόνια επιχειρούσε να πουλήσει ο εξοχότατος Πρόεδρος. Φαίνεται όμως για ακόμα μια φορά, ότι η πράξη συναντά τη θεωρία, όπου και ο Νόμος συναντά το Ήθος: μόνο στους πραγματικούς Ηγέτες.

Ας παραδειγματιστεί, αυτός ο Πρόεδρος, από τους δεκατρείς Αυξεντιωμένους της Ναυτικής Βάσης στο Μαρί. Από τους ανθρώπους που έμειναν πιστοί στο καθήκον, γιατί έτσι επέβαλλε όχι ο Νόμος, αλλά το Ήθος τους. Από τους ήρωες, που θυσιάστηκαν μετατρέποντας τη θεωρία που δίδασκαν ή διδάχτηκαν, σε πράξη!

Ένοχοι, Συνένοχοι και Ψευδείς Παραστάσεις

Όταν ο κόσμος ενός ανθρώπου καταρρέει - όπως καταρρέουν τα όνειρα των νέων που καλούνται να αποτελέσουν το αυριανό σύνολο των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας - τότε ο άνθρωπος αυτός δικαιούται της συμπάθειας των υπολοίπων; Εάν γι' αυτή την κατάρρευση ευθύνεται ο ίδιος, τότε αξίζει όσης συμπάθειας και ένας μεθυσμένος οδηγός, του οποίου η ζωή καταστρέφεται μετά από ένα θανατηφόρο δυστύχημα το οποίο προκαλεί!

Ο Δημήτρης Χριστόφιας, έχει προσγειωθεί στην πραγματικότητα ανώμαλα. Γαλουχήθηκε στο κόμμα του, προκειμένου να ανέλθει κάποτε στο ύπατο αξίωμα της Κυπριακής Πολιτείας και να "διασώσει" το λαό. Άκουγε διαρκώς ότι ήταν ο καλύτερος, ο πιο ικανός, ενώ κάθε φωνή αντίθετη στις απόψεις του, αποτελούσε είτε προϊόν φθόνου και σκοπιμότητας, είτε προερχόταν από... αδαείς, που δεν διέθεταν τη σοφία του.

Από της εκλογής του στην Προεδρία της Δημοκρατίας, δέχεται το ένα μετά το άλλο τα ραπίσματα φίλων και εχθρών. Έμαθε με το δύσκολο τρόπο, πως η "κοινωνική πολιτική" δεν εμπεδώνεται με εκσφενδονισμό επιδομάτων αδιακρίτως. Αντίθετα, εξαγριώνεται ο λαός, όταν λήπτες βοηθημάτων τυγχάνουν άτομα που απολαμβάνουν παχυλές συντάξεις, ή αιτητές ασύλου που ουδεμία σχέση έχουν με πραγματικούς πολιτικούς πρόσφυγες, διωκόμενους από αντιδημοκρατικά καθεστώτα. Πόσο μάλλον, όταν είναι πρώτου βαθμού συγγενείς και ευνοούμενοι δικτατόρων!

Διαπίστωσε ο Πρόεδρος, ότι το κεφάλαιο, που τόσο πολύ διατείνεται ότι μισεί, είναι η κινητήριος δύναμη της Οικονομίας. Δίχως ρευστό, η οικονομία από πλεονάσματα που παρέλαβε, παρουσιάζει ελλείμματα και τα δώρα που καταχειροκροτούμενος έδινε σε όμορφες, γιορτινές εκδηλώσεις, αποτελούν πια αναμνήσεις του παρελθόντως.

Αντιλήφθηκε, ότι οι "φίλοι" του, ηγέτες άλλων χωρών, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από στυγνοί δικτάτορες. Άνθρωποι που καταπίεζαν τους λαούς τους και δεν δίστασαν να αιματοκυλήσουν δρόμους και πλατείες, προκειμένου να ανακόψουν το αναπόφευκτο: τις επαναστάσεις! Ενα-ένα τους βλέπει να αποχωρούν και να οδηγούνται μάλιστα ενώπιον δικαστηρίων, όπου θα λογοδοτήσουν για τα αιμοσταγή εγκλήματα που διέταξαν ή διέπραξαν.

Ανακάλυψε, ότι οι "σύντροφοι", δεν είναι και τόσο κομμουνιστές τελικά. Συγκέντρωναν τον πλούτο και τη χλιδή για τον εαυτό και τους γύρω τους, ενώ καταδίκαζαν το λαό να πεινά και να εξαθλιώνεται. Μάλλον γι' αυτό κι ο ίδιος επέλεξε τον καπιταλιστικό τρόπο ζωής, με τις λιμουζίνες, τα ιδιωτικά αεροσκάφη, τα επιδόματα εξωτερικού και τους διορισμούς φίλων και στενών συγγενών σε καλοπληρωμένες θέσεις κλειδιά.

Κάποιοι "σύντροφοι" δε, του έκοψαν και τις "συντροφικότητες", αφού δεν αναγνωρίζουν ιδεολογικές συγγένειες! Συγγένειες, τις οποίες ο εξοχότατος Πρόεδρος ευελπιστούσε να χρησιμοποιήσει ώστε να λύσει το Κυπριακό. Επειδή ίσως, επικαλούμενος τη συντροφικότητα στο ΑΚΕΛ, κάμπτει τις προσωπικές φιλοδοξίες ορισμένων προκειμένου να ανεβοκατεβάσει αξιωματούχους και να επιλέξει ηγέτες, πλανήθηκε, ότι και η Τουρκία λειτουργεί κατ' αυτό τον τρόπο!

Μια Τουρκία η οποία, όχι μόνο εισέπραξε τις γενναίες του προσφορές, αλλ' ούτε ευχαριστώ δεν του είπε. Και σαν να μην έφτανε αυτό, έκανε την αποδοχή τους, να μοιάζει με... υποχώρηση της τουρκικής πλευράς έναντι ημών!

Τέλος, ο Δημήτρης Χριστόφιας έκανε την τελευταία και οδυνηρότερη διαπίστωση. Συνειδητοποίησε, πως οι... άξιοι που επέλεξε να τον περιστοιχίσουν κατά την πενταετή του θητεία, δεν πέρασαν στο ελάχιστο τον πήχη. Φάνηκαν ανεπαρκείς και επικίνδυνοι και με σειρά λαθών και παραλείψεων, δεν κατάφεραν να τον αποτρέψουν από του να ανατινάξει την πατρίδα μας. Η αδυναμία τους ήταν τόση, ώστε η προσωπικότητα ενός Προέδρου που υπέστη τόσες αλεπάλληλες σφαλιάρες, να τους προκαλεί δέος. Να μην τολμούν ως εκ τούτου, να του υποδείξουν τις εξόφθαλμες γκάφες του ή να τον καταγγείλουν και να τον εγκαταλείψουν εγκαίρως, προκειμένου να διασώσουν τον τόπο. Η τραγωδία του, συνίσταται στο ότι τη Δημοκρατία και το Κράτος, διέσωσαν άνθρωποι τους οποίους ούτε ζωγραφιστούς δεν ήθελε να βλέπει. Αυτοί ήταν οι άνθρωποι του καθήκοντος, που έγιναν θυσία για τη δική του και δική μας αξιοπρέπεια, την 11η του Ιούλη.

Τώρα, οι πέραν του ΑΚΕΛ συνοδοιπόροι, πήδηξαν στο πίσω κάθισμα του ανεξέλεγκτου οχήματος. Πλην όμως, αυτό πρόλαβε να σπείρει το θανατικό και τον όλεθρο. Ο συνοδηγός Κάρογιαν, γνώριζε για τις ψευδείς παραστάσεις με τις οποίες ο οδηγός εξακολουθούσε να κατέχει την άδεια. Φρόντισε όμως να τον καλύψει επανειλημμένα και να τον κρατήσει στο τιμόνι.

Όσο για τους επιβάτες των πίσω θέσεων; Αν δεν παρέμβουν άμεσα, με τρόπο δημοκρατικό, ώστε να εξαναγκάσουν τον οδηγό να σταθμεύσει το όχημα και να κατέβει, για να αποφασίσει ο κυρίαρχος λαός ποιος θα αναλάβει τιμονιέρης, θα είναι συνένοχοι. Αυτός ο Πρόεδρος, έχει παραβιάσει κάθε διάταξη του κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Επιβάλλεται να κριθεί από το Νόμο και το λαό. Αν δεν τον οδηγήσει ενώπιόν τους η αντιπολίτευση, θα λογοδοτήσει κι αυτή!

Ώρα Ευθύνης

Πλήθος συμπολιτών μας, νιώθουν αυτές τις μέρες καταρρακωμένο το πατριωτικό τους αίσθημα από τα γεγονότα της 11ης του Ιούλη και εξευτελισμένοι εθνικά από τις ύβρεις και ειρωνείες του Τούρκου πρωθυπουργού. Η αλήθεια είναι όμως, ότι η αξιοπρέπειά μας ως λαού, έχει διασωθεί. Έχουν φροντίσει για τούτο, με τη θυσία τους, οι Αυξεντιωμένοι της Ναυτικής Βάσης στο Μαρί!

Ο Πλοίαρχος Ανδρέας Ιωαννίδης και ο υποπλοίαρχος Λάμπρος Λάμπρου, αφού έμαθαν στους ναύτες τους πως να πολεμούν, τους έδειξαν και πως να πεθαίνουν. Κατέκτησαν με τα υπόλοιπα 11 παλικάρια που έγιναν ολοκαύτωμα, μια θέση στο πάνθεο της Ελληνικής Ιστορίας. Φάνηκαν άξιοι απόγονοι ενός εθνάρχη! Του επισκόπου της 9ης Ιουλίου 1821. Όταν ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, αποκρινόμενος στον Κιόρογλου, ο οποίος τον καλούσε να εγκαταλείψει την Λευκωσία για να γλυτώσει το μακελειό, είπε: «Παρά το γιαίμαν τους πολλούς, εν κάλλιον του Πισκόπου».

Κάτι που μας φέρνει στον σημερινό ηγέτη – κακή του μοίρα – του Κυπριακού Ελληνισμού. Την Αυτού Εξοχότητα, που ακόμα και σήμερα αρνείται το ρήμα «απολογούμαι», θεωρώντας την απολογία… δεδομένη. Μια απολογία την οποία χρωστούμε όλοι εμείς στις οικογένειες των θυμάτων. Ζητούμε συγγνώμη, διότι η επί σειρά ετών ανοχή μας, σκότωσε τους δικούς σας ανθρώπους.

Δεν εξοργίζει όμως, μόνο η αναλγησία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Μας θλίβει και η επιμονή της μη ανάληψης ευθυνών. Ο ΥΠΕΞ, έστω και αργά, δήλωσε πως λόγοι ηθικής επιβάλλουν την παραίτησή του. Να υποθέσουμε πως ο Δημήτρης Χριστόφιας, έχει διαφορετική ηθική από το Μάρκο Κυπριανού;

Τα όσα λάθη έγιναν μέχρι το τραγικό πρωινό της Δευτέρας, μπορούν και να αποδοθούν σε οποιονδήποτε άλλο πολιτικό, υπηρεσιακό ή στρατιωτικό, πλην του Προέδρου. Ούτως ή άλλως, ο Πρόεδρος ούτε είδε, ούτε άκουσε, ούτε ήξερε… Τα όσα ακολούθησαν όμως; Η εκδήλωση της 19ης Ιουλίου στο Προεδρικό; Τη στιγμή που όλοι τον καλούσαν να την αναβάλει, ο ίδιος επέμενε. Επιδεικνύοντας δυσανάλογο πείσμα, από τις καθεχρονικές ακυρώσεις του «Νικηφόρου», προκειμένου να μη δυσαρεστήσει την Τουρκία. Και εκφώνησε τελικά την ομιλία «ενότητας». Μια ομιλία, κατά την οποία πρόλαβε να απαντήσει στους πολιτικούς του αντιπάλους που τον κατηγορούν για απομόνωση, να ταυτίσει όσους διαμαρτυρόμαστε με την ΕΟΚΑ Β΄ και το Πραξικόπημα, να επιτεθεί στον Αρχιεπίσκοπο και την Εκκλησία, να χαρακτηρίσει όποιον εναντιώνεται στην ομοσπονδία ως διχοτομικό. Ταυτόχρονα, δεν πρόλαβε να ψελλίσει τις λέξεις «εισβολή», «κατοχή» και «εποικισμός», πάνω από μια φορά.

Πώς να το κάμει άλλωστε, όταν έχει το θράσος να εξαρτά την ηλεκτροδότηση του κράτους μας, από τον κατοχικό στρατό. Δεν είχε όμως το θάρρος να διαπραγματευτεί ο ίδιος κάτι τέτοιο, παρά μόνο κρύφτηκε πίσω από ιδιώτες. Αυτό δεν είναι τίποτα λιγότερο, από δειλία. Μα καλά κύριε Χριστόφια, δεν αισχύνεστε να κάνετε εκδηλώσεις καταδίκης της 20ης του Ιούλη, να ουρλιάζουν οι σειρήνες ανήμερα της επετείου της εισβολής και το ρεύμα να προέρχεται από τον κατακτητή;

Αυτός ο Πρόεδρος – όπως αρέσκεται να αναφέρεται στον εαυτό του – πέραν από το πένθος στο οποίο βύθισε το νησί μας, έχει διαλύσει τις υποδομές του Ναυτικού, της ενέργειας και έχει ανατινάξει την ήδη γονατισμένη – από τον ίδιο – οικονομία. Τώρα, θα ζητήσει από τους πολίτες θυσίες. Από τον Δημόσιο Υπάλληλο του οποίου σκότωσε το παιδί ή το συνάδερφο και αισθάνεται και ο ίδιος ανασφαλής, από τον ξενοδοχειάρχη στον οποίο θα στείλει προσαυξημένο το λογαριασμό του ηλεκτρικού, από τον επιχειρηματία που ανάγκασε να προμηθευτεί γεννήτρια και να πληρώνει πανάκριβα τα καύσιμα, ώστε να μπορέσει να εργαστεί. Με τι μούτρα άραγε, θα τα ζητήσει και ποιός δεν θα τον στείλει στο… Μαρί να δει τ’ αποκαΐδια της πολιτικής του;

Οφείλει ο Δημήτρης Χριστόφια να «θυσιαστεί» – ας το θέσουμε έτσι – για το καλό της Κύπρου, αν μη τι άλλο. Δεν ξέρουμε αν οι όποιοι επόμενοι θα είναι υπεύθυνοι και ευσυνείδητοι, αλλά τουλάχιστον, δεν θα έχουν βεβαρυμμένο μητρώο. Θα διαθέτουν την έξωθεν καλή μαρτυρία και την ηθική νομιμοποίηση, να ζητήσουν από το λαό να προβεί σε θυσίες. Εν πάση περιπτώσει, χειρότεροι, αποκλείεται να είναι!

Κακά τα ψέματα όμως, ο Πρόεδρος είναι γερά γαντζωμένος στην καρέκλα της εξουσίας. Έχουν χρέος συνεπώς τα κόμματα, να σταματήσουν το κρυφτούλι. Αφού δεν παραιτείται, να τον παραιτήσουν! Να αρνηθούν, μέχρι της παραίτησής του, οποιαδήποτε συνεργασία. Να προαναγγείλουν την καταψήφιση κάθε κυβερνητικής πρότασης νόμου. Να ξεκαθαρίσουν πως δεν θα καταστούν συνένοχοι στην καταστροφή της Κύπρου. Δεν τίθεται θέμα διχόνοιας. Είμαστε όλοι ενωμένοι, ταγμένοι, απέναντι σε όσους ζημιώνουν τον τόπο. Από οποιαδήποτε παράταξη κι αν προέρχονται. Είναι η ώρα της ευθύνης: Απομακρύνετέ τον από την εξουσία, αλλιώς θα φύγετε μαζί του!

Τα Εγκλήματα Εξακολουθούν: Το Σκότος και ο Σκοταδισμός

Με αισθήματα βαθύτατης θλίψης, διαπιστώνουμε καθημερινά την ασυνειδησία και υποκρισία των κυβερνώντων. Παρατηρούμε με οργή, τα εγκλήματα που οδήγησαν στην τραγωδία στο Μαρί, αφενός να αποκαλύπτονται, αφετέρου να συνεχίζονται δίχως αιδώ.

Η Κυβέρνηση του "δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα", όχι μόνο αρνείται πεισματικά να φύγει όπως είναι η παλλαϊκή απαίτηση, αλλά βρίζει και χλευάζει όσους αγανακτισμένοι την καλούν να αναλάβει τις ευθύνες της. Δεν είναι ύβρις το να συγκρίνονται δεκάδες χιλιάδες δημοκρατικοί άνθρωποι με τη Χούντα; Δεν είναι χλευασμός ο ισχυρισμός περί άγνοιας της επικινδυνότητας του φορτίου, τη στιγμή που Αμερικάνοι, Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί και Συμβούλιο Ασφαλείας από τη μια, Σύροι και Ιρανοί από την άλλη, το ήθελαν απεγνωσμένα; Προς τι η όλη σπουδή, αφού ήταν τόσο ακίνδυνο;

Δυστυχώς όμως, τα εγκλήματα δεν μένουν ως εδώ. Εξακολουθούν οι ολετήρες της Κύπρου να προελαύνουν δίχως συστολή. Το κακόγουστο αστείο που είχε αρχίσει από τις αρχές της βδομάδας για αγορά ηλεκτρικής ενέργειας από τα κατεχόμενα, φαίνεται να μην είναι τόσο αστείο τελικά, αν και παραμένει το ίδιο κακόγουστο, το ίδιο αισχρό. Αυτοί οι οποίοι έντυσαν το λαό στα μαύρα και βύθισαν τον τόπο στο σκοτάδι, οι ευέλικτοι που ασκώντας για τρία χρόνια εξωτερική πολιτική επί πτωμάτων ηρώων, οι ανεύθυνοι οι οποίοι ανατίναξαν την εθνική μας υπερηφάνεια και κατέκαψαν το φρόνημα του Κυπριακού Ελληνισμού, ξαναχτυπούν! Αποφασίζουν τώρα - δίχως να αισχύνονται - να ξεπουλήσουν και την τιμή του. Μας θέλουν να συρθούμε μπρος στον αττίλα και να ζητιανέψουμε ρεύμα.

Μα δεν έχουν οι θρασείς, ούτε καν το θάρρος και την παρρησία να βγουν να το πουν ξεκάθαρα. Κρύβονται πίσω από δήθεν πρωτοβουλίες επιχειρηματιών. Δεν κοκκινίζουν από ντροπή να ακυρώνουν και να αμαυρώνουν τη θυσία των ηρώων της 11ης του Ιούλη; Συνειδητοποιούν την ασέβεια που διαπράττουν έναντι των ανθρώπων που αυτοπροαιρέτως θυσίασαν τις ζωές τους, για να διασώσουν τους συνανθρώπους τους και την αξιοπρέπεια της πατρίδας μας; Μια αξιοπρέπεια, την οποία ποδοπατά το ίδιο το κράτος, ο θεματοφύλακάς της!

Την ερχόμενη Τετάρτη, στις 20 του Ιούλη, επέτειο της τουρκικής εισβολής, οι σειρήνες θα ηχούν με ρεύμα που θα έχει αγοραστεί από τον κατοχικό στρατό! Οι αττίλες, θα κάνουν παρελάσεις με χρήματα του Έλληνα Κύπριου φορολογούμενου. Λεφτά τα οποία πιθανότατα είχαν δεσμευτεί για την Άμυνα του τόπου και δεν κατέληξαν ποτέ εκεί! Υπάρχει μεγαλύτερη ένδειξη αχαριστίας προς τους Ήρωες της Ναυτικής Βάσης και όχι μόνο; Μπορούμε να εξευτελιστούμε περισσότερο σαν λαός;

Χίλιες φορές το σκότος των διακοπών ρεύματος της ΑΗΚ, παρά ο σκοταδισμός που καλλιεργεί και ετοιμάζεται να φέρει ο Πρόεδρος και η Κυβέρνησή του, σε ολόκληρο τον Κυπριακό Ελληνισμό.

Στη Γενεύη, με το Λένιν

Λίγες μόλις βδομάδες μας απομένουν μέχρι την κρίσιμη - όπως αναμένεται - συνάντηση της 7ης Ιουλίου, ανάμεσα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον εκπρόσωπο της τουρκοκυπριακής κοινότητας και το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Μια συνάντηση που θα λάβει χώρα στη Γενεύη και για την οποία ο εδώ εκπρόσωπος των Η.Ε. Αλεξάντερ Ντάουνερ, έχει προ πολλού αρχίσει τις προεργασίες.

Φυσικά εμείς, δεν πήραμε χαμπάρι για το τι διαμείβεται ανάμεσα στον Αυστραλό διαμεσολαβητή, τους δύο συνομιλητές και τα υπουργεία εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας. Λογικό βέβαια, μιας και η ενέργεια των κομμάτων μας αναλώθηκε εξ ολοκλήρου στις Βουλευτικές εκλογές, ενώ οι μηχανορραφίες έδιναν και έπαιρναν μόνο σε επίπεδο εκλογής Προέδρου της Βουλής. Για το Κυπριακό, ούτε λόγος...

Από την άλλη πλευρά, εκλογές είχαν και στην Τουρκία, εθνικές μάλιστα, με πολλά περισσότερα να διακυβεύονται, όπως το μείζον για τους Τούρκους, τη συνταγματική αναθεώρηση. Αυτό όμως, δεν εμπόδισε τον Τούρκο υπουργό εξωτερικών, από του να ασχολείται εντατικά με το Κυπριακό. Απόδειξη τούτου, η χθεσινή (17/6) μετάβαση του κ. Ντάουνερ στην Άγκυρα, όπου είχε συνάντηση με το Νταβούτογλου ειδικά για τη Γενεύη!

Όσο για την Ελλάδα; Η εικόνα διάλυσης που παρουσιάζει η Εθνική Οικονομία, ο χθεσινός (17/6) ανασχηματισμός και οι προτεραιότητες που θέτει ο Γ. Παπανδρέου, μόνο ως ανέκδοτο αφήνουν να ακουστεί η εισήγηση για όποια συνδρομή. Άλλωστε, ο Πρωθυπουργός έδειξε τις προθέσεις του, αφήνοντας για πρώτη φορά στην Ιστορία εκτός κυβερνητικής επιτροπής, τόσο τον Υπουργό Εξωτερικών, όσο και αυτόν της Εθνικής Άμυνας! Ο νέος ΥΠΕΞ, Σταύρος Λαμπρινίδης, επισκέφθηκε σήμερα την Κύπρο, σε μια εθιμοτυπική συνάντηση γνωριμίας με τους Χριστόφια-Κυπριανού. Φανταζόμαστε μόνο την αμηχανία που θα ένιωσε, όταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας τον υποχρέωσε να φωτογραφηθεί στο Κελλάκι όπου συναντήθηκαν, κάτω από την εικόνα όχι κάποιου ήρωα του 1821, ούτε ενός εκ των αγωνιστών του 1955-59, αλλά του Βλαντιμίρ Λένιν, πρώην ηγέτη μιας ξένης χώρας!

Ο Πρόεδρος λοιπόν, θα πάει μόνος στη Γενεύη όπου κρίνεται το μέλλον των συνομιλιών. Δίχως ουσιαστική συμπαράσταση από την αντιπολίτευση που τον περιμένει στη γωνία. Περιοριζόμενος στη λεκτική υποστήριξη της Ελληνικής κυβέρνησης. Απουσία συμβούλων που θα μπορούσαν να το βοηθήσουν, μιας και αποφάσισε να βάλει δίπλα του συγγενείς και συντρόφους. Ίσως πάρει μαζί του τη φωτογραφία του Λένιν!

Η πιο σημαντική απουσία ωστόσο, είναι των ιδεών. Οι άδειες από "σχέδιο Β", αποσκευές. Η έλλειψη επιλογών για ελιγμούς. Ό,τι είχε να δώσει ο Δημήτρης Χριστόφιας, το έδωσε. Και μάλιστα με το παραπάνω, πλουσιοπάροχα! Πρόσφερε εξ ημισείας προεδρία με το 15% των τ/κ. Κουτσούρεψε την ψήφο μας, σταθμίζοντάς την ρατσιστικά, ενώ ταυτόχρονα ενίσχυσε αυτή των τ/κ. Δέχτηκε εποίκους, 50 χιλιάδες στον αριθμό. Χάρισε στην Τουρκία συνιστών κράτος και νέο συνεταιρισμό!

Στις 7 του Ιούλη, ο ΓΓ των ΗΕ, θα μηδενίσει το κοντέρ και θα τραβήξει τη γραμμή επί ίσων αποστάσεων. Ακολούθως, θα απαιτήσει από τους δύο άντρες υποχωρήσεις, προκειμένου να υπάρξουν συγκλίσεις. Η απάντηση του Έρογλου, γνωστή εκ των προτέρων. Όχι σε όλα, με τις πλάτες της Τουρκίας. Η πιθανότητα γενναιόδωρων προσφορών εκ μέρους του Προέδρου, προκαλεί φόβο! Όπως τρόμο προκαλεί, το ενδεχόμενο ο ΓΓ του ΟΗΕ να κηρύξει μεν αδιέξοδο, αλλά να κατοχυρώσει τα "δώρα" του Δ. Χριστόφια προς την εισβολέα Τουρκία.

Ένας είναι ο δρόμος για την Κυπριακή Δημοκρατία. Να πάει στη Γενεύη με αρραγές το εσωτερικό μέτωπο, προβάλλοντας αυτά στα οποία όλοι συμφωνούν. Με θέσεις, εκείνες στις οποίες ο ΓΓ δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί: τα ψηφίσματα των ΗΕ! Να απαιτήσουμε εδώ και τώρα, απομάκρυνση του κατοχικού στρατού και άρση των αξιώσεων για αναγνώριση του μορφώματος Ντεκτάς. Άμεση επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους, με πρώτο δείγμα καλής θέλησης την επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου. Έτσι όπως προνοούν οι συμφωνίες '77 και '79, τις οποίες κατά τα άλλα τόσο συχνά επικαλούνται οι ηγεσίες των κομμάτων μας.

Εάν καταφέρουμε, με μια ημικατεχόμενη πατρίδα, με 200 χιλιάδες πρόσφυγες, με αγνοούμενους, με εγκλωβισμένους στην Καρπασία, με πεσόντες που κηδεύονται μέχρι και σήμερα, να μετατραπούμε σε αποδιοπομπαίους τράγους για το - πιθανολογούμενο - ναυάγιο των συνομιλιών, είμαστε κατάπτυστοι. Όπως επίσης απαράδεκτοι είμαστε, που εξακολουθούμε να συνομιλούμε με το ανδρείκελο που ονομάζεται πότε Ντεκτάς, πότε Ταλάτ και πότε Έρογλου, αντί να θέτουμε τον ΟΗΕ προ των ευθυνών του και να βάζουμε στο σκαμνί την κατοχική Τουρκία.

Οι "εκτός έδρας" αποστολές του Προέδρου ως τώρα, απετέλεσαν ναυάγια για τον Ελληνισμό. Ας ελπίσουμε ο Άγιος Νικόλαος να βάλει το χέρι του αυτή τη φορά να επιζήσει ο Δημήτρης Χριστόφιας και μαζί του ο Κυπριακός Ελληνισμός.

"Καρφώνουν" Χριστόφια οι Διαρροές

Ενδιαφέρουν παρουσιάζουν τα νέα έγγραφα της αμερικανικής διπλωματίας, που διέρρευσαν μέσω της ιστοσελίδας - πονοκεφάλου των δυτικών, "WikiLeaks".

Συνταχθέντα από την επιτετραμένο των Αμερικανών στη Λευκωσία, Τζέιν Ζίμερμαν, τα τηλεγραφήματα είχαν αποδέκτες τις πρεσβείες της "υπερδύναμης" σε Αθήνα, Άγκυρα και Λονδίνο, τις διπλωματικές αποστολές σε Βρυξέλλες και Νέα Υόρκη και φυσικά, το Υπουργείο Τύπου, το γνωστό "Στέιτ Ντιπάρτμεντ".

Στα αποκαλυφθέντα, αποτυπώνονται ξεκάθαρα οι στόχοι της αμερικάνικης διπλωματίας, μετά την αποτυχία να επιβληθεί η λύση "Ανάν". Απεμπλοκή της Ε.Ε. από τις διαδικασίες εξεύρεσης λύσης και δημιουργία ψευδαίσθησης "κυπριακής ιδιοκτησίας" για το περιτύλιγμα του νέου σχεδίου. Με αμερικάνικο περιεχόμενο φυσικά!

Περιγράφονται ακόμα, οι τρόποι με τους οποίους θα πιεζόταν η Κυπριακή Κυβέρνηση (ή Ελληνοκυπριακή κοινότητα όπως αρέσκονται να μας αποκαλούν) προκειμένου να ενδώσει. Με εμπλοκή τόσο της - απρόθυμης κατά τα φαινόμενα να διαδραματίσει τέτοιο ρόλο - Ελληνικής κυβέρνησης, όσο και ευρωπαϊκών κρατών, πρόθυμων να παίξουν το αγγλοαμερικάνικο παιχνίδι. Ταυτόχρονα, περιορισμό της επιρροής Ρωσίας και Κίνας, μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Λίγο πολύ βέβαια, όλα αυτά είναι γνωστά και εν πολλοίς επαναλαμβανόμενα. Δεν χρειάζονται και πειστήρια για να αποκρυπτογραφήσουμε το ρόλο των Η.Π.Α. στις μηχανορραφίες για "κλείσιμο" του Κυπριακού. Αυτό που επιβεβαιώνεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, είναι η υποταγή του Προέδρου Χριστόφια, στα βορειοατλαντικά κελεύσματα.

Ο κομμουνιστής ηγέτης, εξελέγη με σύνθημα τη "Λύση Κυπριακής Ιδιοκτησίας". Με την ψευδαίσθηση πως θα προσεγγίσει ιδεολογικά τον τότε εκπρόσωπο των Τουρκοκυπρίων Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, τον οποίο ας μη λησμονούμε προσπάθησε με νύχια και δόντια να επανεκλέξει στις παράνομες εκλογές των κατεχομένων, εξευτελίζοντας τη Κυπριακή Δημοκρατία. Η λύση από τους "Κύπριους για τους Κύπριους" γίνεται σαφές πως δεν ήταν εφεύρεση του ΑΚΕΛ. Ήταν τα σχέδια που εκπόνησε η Ουάσιγκτον και βρήκε τον καλύτερο Δούρειο Ίππο για να τα περάσει στον Κυπριακό Ελληνισμό: το αντι-ιμπεριαλιστικό, κομμουνιστικό κόμμα της Κύπρου!

Η μόνη σκοπιμότητα που εξυπηρετείται, είναι η απενοχοποίηση της Τουρκίας. Οι "Κύπριοι" κάθονται γύρω από το τραπέζι και επιζητούν λύση στο πρόβλημά τους. Ούτε λόγος πια για εισβολή, καμιά αναφορά σε κατοχή, εγκλωβισμένους, πρόσφυγες, αγνοούμενους, καταστροφή πολιτιστικής κληρονομιάς. Υπάρχουν μόνο "Κύπριοι". Ο στρατός κατοχής της Τουρκίας, οι Τούρκοι έποικοι, οι καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχουν εξαφανιστεί από το λεξιλόγιό μας. Όπως έχουν εξαφανιστεί ως δια μαγείας τα αγκάθια από τον δρόμο της Τουρκίας προς την Ενωμένη Ευρώπη!

Επιπλέον, η επίμονη άρνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας να εμπλέξει την Ευρωπαϊκή Ένωση στις προσπάθειες λύσης του Κυπριακού, βρίσκει πλέον εξήγηση. Δεν είναι εξ αιτίας της δικής του ιδεοληψίας όπως λανθασμένα πιστεύαμε. Το Κυπριακό, δεν τίθεται επί τάπητος ως Ευρωπαϊκό ζήτημα, επειδή οι Αμερικανοί το απαίτησαν! Γι' αυτό άλλωστε και έπρεπε να ανατραπεί ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Επειδή δεν ήταν... δεκτικός στις απαιτήσεις τους. Τα δυο μεγάλα κόμματα, φρόντισαν γι' αυτό...

Αναμένουμε με τρόμο τις επόμενες αποκαλύψεις του "WikiLeaks" για το Κυπριακό. Ευχόμαστε και ελπίζουμε να μην δούμε τον αριθμό "50 000", και την λέξη "έποικοι", γραμμένες κολλητά, σε κάποιο χαρτί με σφραγίδα της αμερικάνικης πρεσβείας. Να μην διαβάσουμε κάποιο επιστολόχαρτο που μιλά για την "χαλαρή ομοσπονδία" που εσχάτως ανακάλυψε ο Νίκος Αναστασιάδης. Να μη μάθουμε για σχέδια με εκ περιτροπής προεδρίες. Να μην αναγνώσουμε σενάρια που θέλουν το ΑΚΕΛ εις αεί πρώτο κόμμα σε περίπτωση χωριστών πλειοψηφιών με σταθμισμένη ψήφο... Α, συγγνώμη, αυτό το τελευταίο το διαβάσαμε ήδη!

Σήμερα, έχουμε κάθε δικαίωμα να είμαστε ανήσυχοι. Φοβόμαστε για την επόμενη εντολή του Λευκού Οίκου και της "Ντάουνινγκ Στριτ", που θα τρέξει να εκτελέσει ο Δημήτρης Χριστόφιας. Την Τουρκία την έβαλε με το ένα πόδι στην Ευρώπη. Τα θέματα που αφορούν στις βάσεις, τα έχει παραπέμψει στις Ελληνικές καλένδες (και στα εγγόνια των εγγονιών μας). Κάνει το δύσκολο στο "Συνεταιρισμό για την Ειρήνη", για προφανείς λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και περιμένουμε το επόμενο κτύπημα. Το επόμενο τσιμέντωμα. Το πραγματικό τσιμέντωμα. Ο λαός όμως, θα έχει κι αυτή τη φορά απάντηση!

Οι Ευθύνες του Προέδρου και η Υπόκλιση στο Λαό

Ανένδοτος εμφανίστηκε για πολλοστή φορά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όσον αφορά στην απόσυρση των "επίμαχων" παραχωρήσεων του, προς το σύντροφο Ταλάτ τότε και τον Έρογλου σήμερα...

Εκ περιτροπής προεδρία, στάθμιση ψήφου και παραμονή 50 χιλιάδων εποίκων, αποτελούν κόκκινο πανί για τη συντριπτική πλειοψηφία του Κυπριακού Ελληνισμού. Και δεν είναι πλέον απλά αίσθηση που ψηλαφείται στην... περιρρέουσα, αλλά ποσοτικοποιείται μέσα από δημοσκοπήσεις και έρευνες. Πιο πρόσφατη, η δημοσκόπηση της "Σύμμετρον" (28-30 Απριλίου) που φανερώνει πως μέχρι και οι φίλοι και ψηφοφόροι του Α.Κ.Ε.Λ., διαφωνούν με την πολιτική και τις διολισθήσεις του Προέδρου!

Ωστόσο, πρωτοφανής είναι η εμμονή του κ. Χριστόφια στην πολιτική των υποχωρήσεων, αγνοώντας επιδειχτικά την λαϊκή βούληση. Ένας λαός, ο οποίος όχι μόνο δεν ερωτήθηκε ποτέ - σε μορφή δημοψηφίσματος - για τα "θέλω" του, αλλά τολμούμε να πούμε ότι ξεγελάστηκε στις τελευταίες προεδρικές εκλογές. Η ψήφος του ουσιαστικά υφαρπάχτηκε, με ψεύτικες, γραπτές δεσμεύσεις και με μια κρυφή ατζέντα που δεν είχε παρουσιαστεί προεκλογικά!

Ο Δημήτρης Χριστόφιας, επιμένει πως "αν αποσύρουμε τις προτάσεις, θα ευνοηθεί η Τουρκία και η Τουρκοκυπριακή πλευρά, η οποία εμφανίζεται ευέλικτη και έτοιμη να συνεχίσει τη διαπραγμάτευση, ενώ θα αποδοθούν ευθύνες σ' εμάς". Αποτελεί άραγε αυτό μια έμμεση αποδοχή ήττας; Φανερώνει το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται ο Πρόεδρος και την έλλειψη σχεδίου δράσης; Πώς προχωρά; "Βλέποντας και κάνοντας";

Αν έχει μετανιώσει για την "εκ περιτροπής", τη στάθμιση της ψήφου και την παραμονή των εποίκων, οφείλει να το παραδεχτεί δημόσια. Αν πράγματι έχει αντιληφθεί και αυτός - όπως η συντριπτική πλειοψηφία των κομμάτων αλλά και του κόσμου - το ολίσθημα στο οποίο περιέπεσε, αλλά τον ανησυχεί το ενδεχόμενο - περαιτέρω - απενοχοποίησης της Τουρκίας, υπάρχει διέξοδος. Μπορούμε να βγούμε από το τέλμα, πριν εισέλθουμε σε μια ατέρμονη διαδικασία διαλόγου με τον Έρογλου. Διαδικασία, η οποία είναι ορατός ο κίνδυνος να οδηγήσει σε αναβάθμιση των κατεχομένων. Οι προτάσεις Χριστόφια, είναι δυνατό να αποσυρθούν, δίχως να "τραυματιστεί" η εθνική μας υπόθεση. Απαιτείται όμως γενναιότητα εκ μέρους του Προέδρου.

Όταν οι θέσεις δεν μπορούν να αποσυρθούν, οφείλουν να αποσύρονται τα πρόσωπα! Εφόσον ο Ταλάτ, για τον οποίο προορίζονταν οι "γενναίες προσφορές", δεν είναι πια απέναντί μας και από τη στιγμή που δεν έχουμε προλάβει να πάρουμε τίποτα πριν ο "σύντροφος" αποχωρήσει από την ηγεσία των Τουρκοκυπρίων, αναγκαιεί να γίνει καινούρια, "καθαρή" αρχή. Ο Έρογλου, πρέπει να βρει μπροστά του νέο διαπραγματευτή, ο οποίος να μην δεσμεύεται από οτιδήποτε έχει δώσει ο Δημήτρης Χριστόφιας.

Δεν μιλούμε για παραίτηση του Προέδρου από το αξίωμά του. Εννοούμε τον ορισμό άλλου διαπραγματευτή για την Ελληνοκυπριακή κοινότητα. Άλλωστε, ο ρόλος του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν είναι να αυτοϋποβιβάζεται σε... κοινοτάρχη για να συνομιλεί με τον εκπρόσωπο των Τουρκοκυπρίων! Ο Πρόεδρος της Κύπρου, θα έπρεπε, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να συζητά την απομάκρυνση του τουρκικού στρατού κατοχής με τον Τούρκο πρωθυπουργό.

Πρόεδρε, το προσφιλές σε σας "δόξα τω λαώ", πρέπει να εφαρμόζεται και στην πράξη. Θα υποκλιθείτε, δηλώνατε πρόσφατα, στην θέληση του λαού, εάν και εφόσον του φέρετε σχέδιο λύσης να εγκρίνει δια της ψήφου του. Τι να την κάνουμε όμως την υπόκλιση τότε, όταν ο λαός θα έχει απορρίψει εκκωφαντικά και πάλιν, άδικες, ρατσιστικές και αντιδημοκρατικές πρόνοιες, βάζοντας ουσιαστικά ταφόπλακα στο Κυπριακό;

Όταν είναι ολοφάνερο πως ο λαός απορρίπτει ακόμα και αυτή τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, έχουν υποχρέωση οι πολιτικοί ταγοί να ακολουθήσουν τη λαϊκή εντολή! Εκτός πια κι αν πρέπει να σκεφτούμε πιο πονηρά. Ότι δηλαδή, διαπιστώνοντας την ολοένα και αυξανόμενη αντίδραση στη Δ.Δ.Ο. (βλέπε διαπιστώσεις ολομέλειας Κ.Ε. Α.Κ.Ε.Λ.), η πολιτική ελίτ που διαφεντεύει εδώ και μισό αιώνα τις τύχες μας, έχει αλλάξει στρατηγική:

Παλαιότερα, ενώ δελέαζε με συνθήματα του τύπου "την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω", την ίδια ώρα, αποφάσιζε ερήμην, πίσω από κλειστές πόρτες και σέρβιρε τελευταία στιγμή τα σχέδια στον ανήμπορο (ή τουλάχιστον έτσι λογάριαζε) να αντιδράσει λαό. Σήμερα, επιχειρεί να ενσπείρει τον πανικό και τον τρόμο με τα χειρότερα (εποίκους, εκ περιτροπής, στάθμιση), ώστε, όταν φέρει την - εκ Τουρκίας εκπορευόμενη - Διζωνική, ξανά σε δημοψήφισμα, αυτή να περάσει πανηγυρικά. Θα είμαστε και ευχαριστημένοι μάλιστα, που κατορθώσαμε να αποτρέψουμε τα χειρότερα...

Το Κυπριακό, βρίσκεται σε μια κρισιμότατη καμπή και ο Πρόεδρος έχει μείνει μόνος, να μην παραδέχεται, όχι απλά τα λάθη του, αλλά και τους κινδύνους που αυτά εγκυμονούν. Του αναγνωρίζουμε τη διάθεση για εξεύρεση λύσης. Του πιστώνουμε την προσπάθεια για οδυνηρούς συμβιβασμούς. Το συγχαίρουμε κιόλας, για την υπομονή να μην είναι αρεστός στη πλειοψηφία, προκειμένου να φτάσει στην επίλυση του προβλήματος.

Χρειάζεται όμως και ο ίδιος ο Δημήτρης Χριστόφιας, να κάνει την αυτοκριτική του. Οι ευθύνες του είναι ήδη βαριές. Σε περίπτωση ναυαγίου, θα είναι συντριπτικές για τον ίδιο, αλλά δυστυχώς και για όλες τις επερχόμενες γενιές Κυπριακού Ελληνισμού. Οφείλει να κάνει ένα βήμα πίσω, πριν είναι αργά. Έχει χρέος να υποκλιθεί στο λαό!