Στη Γενεύη, με το Λένιν

Λίγες μόλις βδομάδες μας απομένουν μέχρι την κρίσιμη - όπως αναμένεται - συνάντηση της 7ης Ιουλίου, ανάμεσα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον εκπρόσωπο της τουρκοκυπριακής κοινότητας και το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Μια συνάντηση που θα λάβει χώρα στη Γενεύη και για την οποία ο εδώ εκπρόσωπος των Η.Ε. Αλεξάντερ Ντάουνερ, έχει προ πολλού αρχίσει τις προεργασίες.

Φυσικά εμείς, δεν πήραμε χαμπάρι για το τι διαμείβεται ανάμεσα στον Αυστραλό διαμεσολαβητή, τους δύο συνομιλητές και τα υπουργεία εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας. Λογικό βέβαια, μιας και η ενέργεια των κομμάτων μας αναλώθηκε εξ ολοκλήρου στις Βουλευτικές εκλογές, ενώ οι μηχανορραφίες έδιναν και έπαιρναν μόνο σε επίπεδο εκλογής Προέδρου της Βουλής. Για το Κυπριακό, ούτε λόγος...

Από την άλλη πλευρά, εκλογές είχαν και στην Τουρκία, εθνικές μάλιστα, με πολλά περισσότερα να διακυβεύονται, όπως το μείζον για τους Τούρκους, τη συνταγματική αναθεώρηση. Αυτό όμως, δεν εμπόδισε τον Τούρκο υπουργό εξωτερικών, από του να ασχολείται εντατικά με το Κυπριακό. Απόδειξη τούτου, η χθεσινή (17/6) μετάβαση του κ. Ντάουνερ στην Άγκυρα, όπου είχε συνάντηση με το Νταβούτογλου ειδικά για τη Γενεύη!

Όσο για την Ελλάδα; Η εικόνα διάλυσης που παρουσιάζει η Εθνική Οικονομία, ο χθεσινός (17/6) ανασχηματισμός και οι προτεραιότητες που θέτει ο Γ. Παπανδρέου, μόνο ως ανέκδοτο αφήνουν να ακουστεί η εισήγηση για όποια συνδρομή. Άλλωστε, ο Πρωθυπουργός έδειξε τις προθέσεις του, αφήνοντας για πρώτη φορά στην Ιστορία εκτός κυβερνητικής επιτροπής, τόσο τον Υπουργό Εξωτερικών, όσο και αυτόν της Εθνικής Άμυνας! Ο νέος ΥΠΕΞ, Σταύρος Λαμπρινίδης, επισκέφθηκε σήμερα την Κύπρο, σε μια εθιμοτυπική συνάντηση γνωριμίας με τους Χριστόφια-Κυπριανού. Φανταζόμαστε μόνο την αμηχανία που θα ένιωσε, όταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας τον υποχρέωσε να φωτογραφηθεί στο Κελλάκι όπου συναντήθηκαν, κάτω από την εικόνα όχι κάποιου ήρωα του 1821, ούτε ενός εκ των αγωνιστών του 1955-59, αλλά του Βλαντιμίρ Λένιν, πρώην ηγέτη μιας ξένης χώρας!

Ο Πρόεδρος λοιπόν, θα πάει μόνος στη Γενεύη όπου κρίνεται το μέλλον των συνομιλιών. Δίχως ουσιαστική συμπαράσταση από την αντιπολίτευση που τον περιμένει στη γωνία. Περιοριζόμενος στη λεκτική υποστήριξη της Ελληνικής κυβέρνησης. Απουσία συμβούλων που θα μπορούσαν να το βοηθήσουν, μιας και αποφάσισε να βάλει δίπλα του συγγενείς και συντρόφους. Ίσως πάρει μαζί του τη φωτογραφία του Λένιν!

Η πιο σημαντική απουσία ωστόσο, είναι των ιδεών. Οι άδειες από "σχέδιο Β", αποσκευές. Η έλλειψη επιλογών για ελιγμούς. Ό,τι είχε να δώσει ο Δημήτρης Χριστόφιας, το έδωσε. Και μάλιστα με το παραπάνω, πλουσιοπάροχα! Πρόσφερε εξ ημισείας προεδρία με το 15% των τ/κ. Κουτσούρεψε την ψήφο μας, σταθμίζοντάς την ρατσιστικά, ενώ ταυτόχρονα ενίσχυσε αυτή των τ/κ. Δέχτηκε εποίκους, 50 χιλιάδες στον αριθμό. Χάρισε στην Τουρκία συνιστών κράτος και νέο συνεταιρισμό!

Στις 7 του Ιούλη, ο ΓΓ των ΗΕ, θα μηδενίσει το κοντέρ και θα τραβήξει τη γραμμή επί ίσων αποστάσεων. Ακολούθως, θα απαιτήσει από τους δύο άντρες υποχωρήσεις, προκειμένου να υπάρξουν συγκλίσεις. Η απάντηση του Έρογλου, γνωστή εκ των προτέρων. Όχι σε όλα, με τις πλάτες της Τουρκίας. Η πιθανότητα γενναιόδωρων προσφορών εκ μέρους του Προέδρου, προκαλεί φόβο! Όπως τρόμο προκαλεί, το ενδεχόμενο ο ΓΓ του ΟΗΕ να κηρύξει μεν αδιέξοδο, αλλά να κατοχυρώσει τα "δώρα" του Δ. Χριστόφια προς την εισβολέα Τουρκία.

Ένας είναι ο δρόμος για την Κυπριακή Δημοκρατία. Να πάει στη Γενεύη με αρραγές το εσωτερικό μέτωπο, προβάλλοντας αυτά στα οποία όλοι συμφωνούν. Με θέσεις, εκείνες στις οποίες ο ΓΓ δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί: τα ψηφίσματα των ΗΕ! Να απαιτήσουμε εδώ και τώρα, απομάκρυνση του κατοχικού στρατού και άρση των αξιώσεων για αναγνώριση του μορφώματος Ντεκτάς. Άμεση επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους, με πρώτο δείγμα καλής θέλησης την επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου. Έτσι όπως προνοούν οι συμφωνίες '77 και '79, τις οποίες κατά τα άλλα τόσο συχνά επικαλούνται οι ηγεσίες των κομμάτων μας.

Εάν καταφέρουμε, με μια ημικατεχόμενη πατρίδα, με 200 χιλιάδες πρόσφυγες, με αγνοούμενους, με εγκλωβισμένους στην Καρπασία, με πεσόντες που κηδεύονται μέχρι και σήμερα, να μετατραπούμε σε αποδιοπομπαίους τράγους για το - πιθανολογούμενο - ναυάγιο των συνομιλιών, είμαστε κατάπτυστοι. Όπως επίσης απαράδεκτοι είμαστε, που εξακολουθούμε να συνομιλούμε με το ανδρείκελο που ονομάζεται πότε Ντεκτάς, πότε Ταλάτ και πότε Έρογλου, αντί να θέτουμε τον ΟΗΕ προ των ευθυνών του και να βάζουμε στο σκαμνί την κατοχική Τουρκία.

Οι "εκτός έδρας" αποστολές του Προέδρου ως τώρα, απετέλεσαν ναυάγια για τον Ελληνισμό. Ας ελπίσουμε ο Άγιος Νικόλαος να βάλει το χέρι του αυτή τη φορά να επιζήσει ο Δημήτρης Χριστόφιας και μαζί του ο Κυπριακός Ελληνισμός.

"Καρφώνουν" Χριστόφια οι Διαρροές

Ενδιαφέρουν παρουσιάζουν τα νέα έγγραφα της αμερικανικής διπλωματίας, που διέρρευσαν μέσω της ιστοσελίδας - πονοκεφάλου των δυτικών, "WikiLeaks".

Συνταχθέντα από την επιτετραμένο των Αμερικανών στη Λευκωσία, Τζέιν Ζίμερμαν, τα τηλεγραφήματα είχαν αποδέκτες τις πρεσβείες της "υπερδύναμης" σε Αθήνα, Άγκυρα και Λονδίνο, τις διπλωματικές αποστολές σε Βρυξέλλες και Νέα Υόρκη και φυσικά, το Υπουργείο Τύπου, το γνωστό "Στέιτ Ντιπάρτμεντ".

Στα αποκαλυφθέντα, αποτυπώνονται ξεκάθαρα οι στόχοι της αμερικάνικης διπλωματίας, μετά την αποτυχία να επιβληθεί η λύση "Ανάν". Απεμπλοκή της Ε.Ε. από τις διαδικασίες εξεύρεσης λύσης και δημιουργία ψευδαίσθησης "κυπριακής ιδιοκτησίας" για το περιτύλιγμα του νέου σχεδίου. Με αμερικάνικο περιεχόμενο φυσικά!

Περιγράφονται ακόμα, οι τρόποι με τους οποίους θα πιεζόταν η Κυπριακή Κυβέρνηση (ή Ελληνοκυπριακή κοινότητα όπως αρέσκονται να μας αποκαλούν) προκειμένου να ενδώσει. Με εμπλοκή τόσο της - απρόθυμης κατά τα φαινόμενα να διαδραματίσει τέτοιο ρόλο - Ελληνικής κυβέρνησης, όσο και ευρωπαϊκών κρατών, πρόθυμων να παίξουν το αγγλοαμερικάνικο παιχνίδι. Ταυτόχρονα, περιορισμό της επιρροής Ρωσίας και Κίνας, μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Λίγο πολύ βέβαια, όλα αυτά είναι γνωστά και εν πολλοίς επαναλαμβανόμενα. Δεν χρειάζονται και πειστήρια για να αποκρυπτογραφήσουμε το ρόλο των Η.Π.Α. στις μηχανορραφίες για "κλείσιμο" του Κυπριακού. Αυτό που επιβεβαιώνεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, είναι η υποταγή του Προέδρου Χριστόφια, στα βορειοατλαντικά κελεύσματα.

Ο κομμουνιστής ηγέτης, εξελέγη με σύνθημα τη "Λύση Κυπριακής Ιδιοκτησίας". Με την ψευδαίσθηση πως θα προσεγγίσει ιδεολογικά τον τότε εκπρόσωπο των Τουρκοκυπρίων Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, τον οποίο ας μη λησμονούμε προσπάθησε με νύχια και δόντια να επανεκλέξει στις παράνομες εκλογές των κατεχομένων, εξευτελίζοντας τη Κυπριακή Δημοκρατία. Η λύση από τους "Κύπριους για τους Κύπριους" γίνεται σαφές πως δεν ήταν εφεύρεση του ΑΚΕΛ. Ήταν τα σχέδια που εκπόνησε η Ουάσιγκτον και βρήκε τον καλύτερο Δούρειο Ίππο για να τα περάσει στον Κυπριακό Ελληνισμό: το αντι-ιμπεριαλιστικό, κομμουνιστικό κόμμα της Κύπρου!

Η μόνη σκοπιμότητα που εξυπηρετείται, είναι η απενοχοποίηση της Τουρκίας. Οι "Κύπριοι" κάθονται γύρω από το τραπέζι και επιζητούν λύση στο πρόβλημά τους. Ούτε λόγος πια για εισβολή, καμιά αναφορά σε κατοχή, εγκλωβισμένους, πρόσφυγες, αγνοούμενους, καταστροφή πολιτιστικής κληρονομιάς. Υπάρχουν μόνο "Κύπριοι". Ο στρατός κατοχής της Τουρκίας, οι Τούρκοι έποικοι, οι καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχουν εξαφανιστεί από το λεξιλόγιό μας. Όπως έχουν εξαφανιστεί ως δια μαγείας τα αγκάθια από τον δρόμο της Τουρκίας προς την Ενωμένη Ευρώπη!

Επιπλέον, η επίμονη άρνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας να εμπλέξει την Ευρωπαϊκή Ένωση στις προσπάθειες λύσης του Κυπριακού, βρίσκει πλέον εξήγηση. Δεν είναι εξ αιτίας της δικής του ιδεοληψίας όπως λανθασμένα πιστεύαμε. Το Κυπριακό, δεν τίθεται επί τάπητος ως Ευρωπαϊκό ζήτημα, επειδή οι Αμερικανοί το απαίτησαν! Γι' αυτό άλλωστε και έπρεπε να ανατραπεί ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Επειδή δεν ήταν... δεκτικός στις απαιτήσεις τους. Τα δυο μεγάλα κόμματα, φρόντισαν γι' αυτό...

Αναμένουμε με τρόμο τις επόμενες αποκαλύψεις του "WikiLeaks" για το Κυπριακό. Ευχόμαστε και ελπίζουμε να μην δούμε τον αριθμό "50 000", και την λέξη "έποικοι", γραμμένες κολλητά, σε κάποιο χαρτί με σφραγίδα της αμερικάνικης πρεσβείας. Να μην διαβάσουμε κάποιο επιστολόχαρτο που μιλά για την "χαλαρή ομοσπονδία" που εσχάτως ανακάλυψε ο Νίκος Αναστασιάδης. Να μη μάθουμε για σχέδια με εκ περιτροπής προεδρίες. Να μην αναγνώσουμε σενάρια που θέλουν το ΑΚΕΛ εις αεί πρώτο κόμμα σε περίπτωση χωριστών πλειοψηφιών με σταθμισμένη ψήφο... Α, συγγνώμη, αυτό το τελευταίο το διαβάσαμε ήδη!

Σήμερα, έχουμε κάθε δικαίωμα να είμαστε ανήσυχοι. Φοβόμαστε για την επόμενη εντολή του Λευκού Οίκου και της "Ντάουνινγκ Στριτ", που θα τρέξει να εκτελέσει ο Δημήτρης Χριστόφιας. Την Τουρκία την έβαλε με το ένα πόδι στην Ευρώπη. Τα θέματα που αφορούν στις βάσεις, τα έχει παραπέμψει στις Ελληνικές καλένδες (και στα εγγόνια των εγγονιών μας). Κάνει το δύσκολο στο "Συνεταιρισμό για την Ειρήνη", για προφανείς λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και περιμένουμε το επόμενο κτύπημα. Το επόμενο τσιμέντωμα. Το πραγματικό τσιμέντωμα. Ο λαός όμως, θα έχει κι αυτή τη φορά απάντηση!

Βλήματα Ειδών... Διαφόρων!

Όπως ήταν αναμενόμενο, η επέτειος ανακήρυξης του «ψευδοκράτους» εορτάστηκε δεόντως στα κατεχόμενα από τους – κατά τα άλλα – καταπιεσμένους «αδερφούς» μας. Αισθητή η παρουσία του τουρκικού στρατού, ο οποίος ενισχύθηκε με τον κατάπλου ναυτικών δυνάμεων στην Κερύνεια και την έλευση σμήνους αεροσκαφών για επιδείξεις…

Την ίδια στιγμή, ο πολιτικός ηγέτης του κατοχικού στρατού Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, προέβαινε σε μια κυνική αλλά αρκούντως διαφωτιστική δήλωση: Χαρακτήρισε την ανακήρυξη του ψευδοκράτους από τον προκάτοχό του ως αναγκαία, ώστε να προετοιμάσει την κατάσταση για την επίτευξη λύσης ομοσπονδίας στην Κύπρο…

Με λίγα λόγια, ο Ταλάτ, λέει κατάμουτρα στους πολιτικούς μας, ότι αυτό που σήμερα τον παρακαλούμε να αποδεχθεί, αυτό που χαρακτηρίζεται ως «πανεθνική θέση και στρατηγική» είναι στην ουσία η επιδίωξη της Τουρκίας τουλάχιστον από το 1983! Κανένας φυσικά από την πολιτική μας ηγεσία δεν μπήκε στο κόπο να σχολιάσει την προκλητική δήλωση του κατοχικού ηγέτη. Διότι απλούστατα, αυτό θα αποτελούσε παραδοχή της παταγώδους αποτυχίας της πολιτικής που τόσα χρόνια ακολουθούμε. Μιας πολιτικής υποχωρήσεων, ενδοτισμού και ηττοπάθειας, που ουσιαστικά αθωώνει τον θήτη και τον τοποθετεί άνευ όρων και δεσμεύσεων στο τραπέζι συνομιλιών μαζί με το θύμα…

Σαν να μην έφτανε το «βλήμα» που έριξε ο Ταλάτ, ήρθε και νέο βλήμα, αυτή τη φορά… 81 χιλιοστών! Αν αυτό αφορούσε κάποια άσκηση της Εθνικής Φρουράς θεωρείται βέβαιο πως έως τώρα θα υπήρχαν φωνές για μετακίνηση του πεδίου βολής, κατάργηση των ασκήσεων, κλείσιμο της μονάδας, όπως έγινε άλλωστε πολλάκις στο παρεθλόν. Αντ’ αυτού, μιας και ο όλμος προερχόταν από τους αττίλες, οι πολιτικοί μας προτίμησαν τη θεωρία του «λάθους» για το οποίο «ουδεμία ευθύνη αναγνωρίζεται». Λες και δεν γνωρίζουν οι Τούρκοι πως ο Άγιος Δομέτιος είναι κατοικημένη περιοχή. Σάμπως και εμείς όταν διεξάγουμε ασκήσεις της Εθνοφρουράς, θέτουμε ελαφρά τη καρδία σε κίνδυνο είτε κατοίκους των ελεύθερων περιοχών, είτε των κατεχομένων.


Η αντιμετώπιση του περιστατικού είναι χαρακτηριστική του ραγιαδισμού που διέπει την πολιτική μας ηγεσία. Ούτε καν απολογία δεν αξίωσαν από τους εισβολείς. Μήτε φραστικά, έστω, δεν επιτέθηκαν στους παρ’ ολίγον φονιάδες των μικρών παιδιών που εκείνη την ώρα έκαναν μάθημα σε σχολείο, μερικές εκατοντάδες μέτρα μόλις από την κρεβατοκάμαρα που έπληξε ο όλμος…

Απορίας άξιον τι θα γινόταν άραγε αν τα δεδομένα ήταν αντίστροφα. Φανταστήκατε αλήθεια βλήμα βαρέως όπλου από δική μας άσκηση να ξέφευγε της πορείας του και να κατέληγε στην κατεχόμενη Λευκωσία; Στην καλύτερη περίπτωση ο «σύντροφος» Ταλάτ δεν θα το θεωρούσε αιτία πολέμου ή έστω θερμού επεισοδίου. Δεν υπάρχει όμως ούτε μια στο εκατομμύριο πιθανότητα, να παρέμενε το θέμα πολιτικά ανεκμετάλλευτο. Οι «καημένοι και απομονωμένοι» Τουρκοκύπριοι που βάλλονται από τους αιμοσταγείς Έλληνες της Κύπρου θα φιγούραραν στα πρωτοσέλιδα των Ευρωπαϊκών εφημερίδων και ο πολιτικός τους εκπρόσωπος θα μυξοκλαίγε στις οθόνες των Ευρωπαίων εταίρων…

Δυστυχώς εμείς, εν τη απουσία πολιτικής σκέψης και κρίσης, άτολμα και δισταχτικά ενεργούμε, ενώ αρνούμαστε να πάρουμε μαθήματα διπλωματίας από τον κατακτητή, ο οποίος, μετά την στρατιωτική επιβολή του στο νησί, δια των εν εξελίξει συνομιλιών, προωθεί και την πολιτική του επικράτηση με σχήματα «εκ περιτροπής προεδρίας» και ισότητας «κρατιδίων»…

Αθωώνοντας τον Αττίλα…

Η 17^η του Οκτώβρη, είναι πλέον μια ιδιαιτέρως σημαντική ημέρα για την Τουρκία, την Κύπρο, αλλά και γενικότερα την Ανατολική Μεσόγειο. Είναι η μέρα κατά την οποία ανακαλύψαμε το νέο κηδεμόνα της περιοχής, το σύμμαχο, το θεμελιωτή της σταθερότητας, τον εγγυητή του δικαίου και της ασφάλειας. Αυτός, δεν είναι άλλος βέβαια, από τον τουρκικό στρατό!

Τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία έχει για τα καλά στρέψει το βλέμμα της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και αγωνίζεται να γίνει αρεστή στη διεθνή κοινότητα. Προσπαθεί να επιδείξει καλή διαγωγή με τις μειονότητες όπως είναι η Κουρδική, άριστη γειτονία με τις πλησίον αυτής χώρες, διαλλακτικότητα στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής όπου τηρούσε κατά βάση άκαμπτη στάση. Ως επιβράβευση των προαναφερθέντων, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, απεφάσισε να της αποδώσει την ύψιστη τιμή χρήζοντας την μέλος του για τα επόμενα δυο χρόνια…

Ο μεγαλύτερος ευεργέτης ωστόσο του τουρκικού κράτους, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Το κράτος το οποίο οι Τούρκοι επιβουλεύονται από το 1960 οπόταν και ιδρύθηκε, ενώ το 1974 πέτυχαν τελικά να καταλάβουν κατά το ήμισυ. Είναι το ίδιο κράτος, το οποίο από την εισβολή έως σήμερα έχει κατορθώσει – διότι περί κατορθώματος πρόκειται – όχι απλά να απενοχοποιήσει την Τουρκία από την ΕΙΣΒΟΛΗ και την ΚΑΤΟΧΗ, όχι μόνο να κολλήσει στον εαυτό του τη ρετσινιά του μη επιθυμούντα τη λύση, αλλά να επιβραβεύσει κιόλας τις κτηνωδίες, τα εγκλήματα και τις βαρβαρότητες των Τούρκων κατακτητών.

Το άνωθεν συμπέρασμα δεν είναι αυθαίρετο. Πηγάζει από τις παρατηρήσεις στις οποίες προβαίνει ακόμα και ο πιο ανυποψίαστος παρατηρητής της πολιτικής της πλευράς μας τα τελευταία κάμποσα χρόνια. Αναγάγαμε το Κυπριακό σε δικοινοτική διαμάχη, συζητώντας με ΠΑΡΑΝΟΜΑ εκλελεγμένους ηγέτες των εποίκων και των Τουρκοκυπρίων, αντί να θέτουμε την Άγκυρα προ των ευθυνών της. Την στιγμή που θα έπρεπε να ζητούμε απομάκρυνση των Τουρκικών στρατευμάτων, συζητούμε χρονοδιαγράμματα για την σταδιακή ελάττωση της αριθμητικής τους δύναμης. Βεβαίως μόνοι μας τα ζητούμε, μόνοι μας τα δεχόμαστε και μόνοι τα εφαρμόζουμε! Αντί να καταγγέλλουμε τον εποικισμό ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και να στηλιτεύουμε την εθνοκάθαρση, ουσιαστικά παζαρεύουμε τον αριθμό των εποίκων. Ταυτόχρονα, έχουμε ξεγράψει την Κερύνεια από Ελληνική γη καθ’ ομολογία του Προέδρου της Δημοκρατίας, μετατρέποντας την ίδια στιγμή τους πρόσφυγες σε άψυχα ποσοστά τα οποία επιστρέφουν ή όχι στις πατρογονικές τους εστίες ανάλογα με το «σχέδιο» που μας πλασάρουν κάθε φορά.

Εν τω μεταξύ, η άλλη πλευρά, μεθοδικά και διακριτικά, εδραιώνει τη θέση της στη βάση μιας αμερικανόπνευστης στρατηγικής. Μόνο τα τελευταία χρόνια, πενήντα και πλέον εκατομμύρια δολάρια έχουν φύγει από την Τουρκία με προορισμό τις λεγόμενες χώρες του Τρίτου Κόσμου. Όσοι εκ των σοφών ηγετών μας δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν το λόγο αυτής της… αγαθοεργίας, ας ψάξουν τώρα να δουν τι ψήφισαν οι χώρες αυτές στα Η.Ε.. Τούτες είναι οι ψήφοι, οι εξαγορασμένες με τα πετροδόλαρα των Αμερικανών, που έδωσαν το εισιτήριο στην Τουρκία, για να κορδώνει πια ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας…

Αλήθεια, είναι αυτό το Σ.Α. που αναμένουμε ότι θα εκδώσει νέα ψηφίσματα υπέρ της απομάκρυνσης της κατοχικής δύναμης από την Μεγαλόνησο; Εκεί θα καταφύγουμε μετά το τέλος των συνομιλιών με τον ΚΑΤΟΧΙΚΟ ηγέτη Ταλάτ αν παρουσιαστεί εν τέλει αδιάλλακτος; Έτσι δεν μας λέγατε κύριε Πρόεδρε; Πως πάμε στις συνομιλίες είτε για να λύσουμε το Κυπριακό, είτε για να… ξεσκεπάσουμε την τουρκική αδιαλλαξία. Και τώρα που… βάρεσε το πάπλωμα κύριοι «Εθνικοί» Σύμβουλοι τι γίνεται; Ποιος θα το σηκώσει και τι θα ξεσκεπάσει άραγε; Μήπως θα πρέπει να αρχίσουμε να ανησυχούμε ότι κάποιοι στην Ουάσιγκτον σκαλίζουν την ταφόπλακα του Κυπριακού και θα μας την φέρουν με το πέρας των συνομιλιών; Παρακολουθείτε τις διεθνείς εξελίξεις ή αναλώνεστε μόνο στις εσωκομματικές σας διελκυστίνδες ψάχνοντας τις μαριονέτες των Ευρωεκλογών;

Ρητορικά όμως τα ερωτήματα. Εδώ ούτε καν αντανακλαστικά κατόπιν εορτής δεν διαθέτουμε, πόσο μάλλον πρόληψη. Ο ίδιος ο Πρόεδρος, στις πρώτες δηλώσεις τελούσε σε σύγχυση, μπερδεύοντας τα μόνιμα και μη μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, μη αντιλαμβανόμενος ουσιαστικά τι είχε συμβεί. Ασυναρτητολογούσε ως ασυνάρτητα ομιλεί όλη η πολιτική μας ηγεσία επί δεκαετίες, μονολογώντας ότι θα πρέπει να δούμε πως θα αντιδράσουμε. Η αποθέωση της πολιτικής του «βλέποντας και κάνοντας», η παντελής έλλειψη πλάνου, η απουσία εναλλακτικών σχεδίων, η ανυπαρξία πρόνοιας και διορατικότητας για τις κινήσεις του αντιπάλου.

Ο ακυβέρνητος λαός, ο Ελληνισμός της Κύπρου, αιχμάλωτος της επιεικώς μετρίου αναστήματος ηγεσίας του. Απαθής παρατηρητής του ξεπουλήματος της Ελληνικής γης, αλλά και της κυριαρχίας επί του εναπομείναντος εδάφους. Η γη, η ποτισμένη με αίμα Ελληνική γη που άντεξε τόσα χρόνια και δεν τούρκεψε, σήμερα βρίσκεται εν κινδύνω εξ αιτίας ανεύθυνων χειρισμών μιας συνομοταξίας ανθρώπων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο διαφεντεύουν την Κύπρο από το ’60 ως σήμερα.

Ελλείψει αντίδρασης, απουσία εθνικής αντίστασης στα πλαίσια βέβαια της Δημοκρατίας, είναι μοιραίο αυτή ή ίσως η επόμενη, να είναι η τελευταία χρονιά που νόμιμα θα αναφερόμαστε στην Κερύνεια και την Αμμόχωστο με τα Ελληνικά τους ονόματα. Είτε δια της ξενόφερτης λύσης μιας ανήμπορης να προσφέρει δίκαιο ή έστω βιωσιμότητα ομοσπονδίας, είτε δια της επίρριψης ευθυνών στην δική μας πλευρά και της ουσιαστικής ισοπέδωσης του Κυπριακού με την διχοτόμηση, θα ζήσουμε τον χειρότερο εφιάλτη στον οποίο μπορεί να βρεθεί Έλληνας της Κύπρου.

Το αγωνιώδες καμπανάκι το έχουμε αγνοήσει πολλάκις, ας ελπίσουμε ότι θα αντιληφθούμε την καταιγίδα που κουβαλούν τα μαύρα σύγνεφα που σκεπάζουν την Ανατολική Μεσόγειο από την περασμένη Παρασκευή…