Το άπλετο φως, με το οποίο από την πρώτη μέρα κάποιοι επαγγέλλονταν να διαχέουν τις διαδικασίες διερεύνησης της εγκληματικής έκρηξης στο Ναύσταθμο "Ευάγγελος Φλωράκης", άρχισε φαίνεται να εξαντλείται. Οι πρώτες σκοτεινές περιοχές εμφανίστηκαν με τα χαλκευμένα πρακτικά του Υπουργείου Εξωτερικών και του ΓΕΕΦ, αλλά και τα... ξεχασμένα έγγραφα στο Προεδρικό.
Οι ανησυχίες που δικαιώνουν όσους από την πρώτη μέρα διαδηλώνουν για δικαίωση και δικαιοσύνη εντείνονται, αφού, σύμφωνα με όσα
αφέθηκαν να διαρρεύσουν και δεν έχουν διαψευστεί (Πολίτης 25/8), ο Γενικός Εισαγγελέας δεν προτίθεται να καλέσει το Δημήτρη Χριστόφια σε ανάκριση. Επικαλούμενος το Σύνταγμα, ο Πέτρος Κληρίδης επιχειρεί, λέει, να διαφυλάξει ως κόρην οφθαλμού το θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Ένα θεσμό, τον οποίο δεν φαίνεται να τιμά και να διασφαλίζει ο πρώτος που θα όφειλε: ο ίδιος ο Πρόεδρος! Είναι μεγάλη αντίφαση και συνιστά ύψιστη πρόκληση προς τους πολίτες, αντί οι αιρετοί άρχοντες να προστατεύουν τους θεσμούς, να κρύβονται ουσιαστικά πίσω τους!
Εάν και εφόσον τίθεται θέμα υποβολής ερωτημάτων προς τον κύριο Χριστόφια, τότε αυτοβούλως θα έπρεπε ο ίδιος να προσέλθει στη Γενική Εισαγγελία, προκειμένου να δώσει τη μαρτυρία του και να φωτίσει τις όποιες σκιές πέφτουν στο πρόσωπό του. Εάν με αυτό τον τρόπο, θεωρεί ότι μειώνεται ο θεσμός του Προέδρου, τότε είναι ένας ακόμα λόγος για να ικανοποιήσει το παλλαϊκό αίτημα και να παραιτηθεί!
Τα
έγγραφα που έχουν έρθει στη δημοσιότητα (Σημερινή 17/8), φανερώνουν την έντονη και διαρκή ενασχόληση του Προέδρου με τα φονικά εμπορευματοκιβώτια. Καμιά έρευνα - ποινική ή άλλη - δεν μπορεί να θεωρηθεί ολοκληρωμένη, αν δεν περιλαμβάνει και τη μαρτυρία του Δημήτρη Χριστόφια.
Είναι γελοίο, να θεωρεί κάποιος ότι ο άνθρωπος που ταξίδευε στη Συρία έχοντας ως μείζον θέμα στις αποσκευές του το κατασχεθέν θανατηφόρο φορτίο, δεν μπήκε στον κόπο να ρωτήσει τους υφιστάμενους του - πολιτικούς ή υπηρεσιακούς - πού και υπό ποιές συνθήκες φυλάσσεται αυτό. Αλλά ακόμα κι αν ισχυρίζεται ότι ήταν τόσο ανεύθυνος και πρόχειρος στις συνομιλίες του με τον Μπασάρ Αλ Άσαντ, οφείλει να το δηλώσει επισήμως.
Είναι κατάντημα, ένας πολιτικός που αναρριχήθηκε στην εξουσία με σύνθημα τη "δίκαιη κοινωνία" να επικαλείται νομικίστικες δικαιολογίες προκειμένου να μη λογοδοτήσει για τις ασήκωτες ευθύνες που τον βαραίνουν. Ο συμπερασμός "ότι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό" ανατρέπει ολόκληρη τη κοσμοθεωρία που για χρόνια επιχειρούσε να πουλήσει ο εξοχότατος Πρόεδρος. Φαίνεται όμως για ακόμα μια φορά, ότι η πράξη συναντά τη θεωρία, όπου και ο Νόμος συναντά το Ήθος: μόνο στους πραγματικούς Ηγέτες.
Ας παραδειγματιστεί, αυτός ο Πρόεδρος, από τους δεκατρείς Αυξεντιωμένους της Ναυτικής Βάσης στο Μαρί. Από τους ανθρώπους που έμειναν πιστοί στο καθήκον, γιατί έτσι επέβαλλε όχι ο Νόμος, αλλά το Ήθος τους. Από τους ήρωες, που θυσιάστηκαν μετατρέποντας τη θεωρία που δίδασκαν ή διδάχτηκαν, σε πράξη!
