Μνημόνιο Ante Portas

Ήταν 23 του Απρίλη το 2010, όταν με μια ομιλία γεμάτη αισιοδοξία και ελπίδα για το μέλλον, ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γιώργος Α. Παπανδρέου, ανακοίνωνε την προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Χαρακτηρίζοντάς τον ως "απάνεμο λιμάνι", υποσχόμενος "να ξανακτίσουμε το σκάφος μας με γερά υλικά", βεβαίωνε πως "ξέρουμε το δρόμο, έχουμε χαρτογραφήσει τα νερά, θα φτάσουμε ασφαλείς(!), δίκαιοι(!), περήφανοι(!), με στόχο να απελευθερώσουμε(!) την Ελλάδα."

Δυο χρόνια μετά, η Ελλάδα βρίσκεται στην θύρα εξόδου της Ευρωζώνης και της Ευρώπης, πάμπτωχη, καθημαγμένη, επαίτης. Ο λαός πεινά και υποφέρει, η ανεργία καλπάζει, οι αυτοκτονίες απελπισμένων συνανθρώπων μας πληθαίνουν, ενώ τ' απάνεμα λιμάνια, τα καταγάλανα νερά και τα πράσιν' άλογα, ούτε που φαίνονται στον ορίζοντα...

Τεκμήρια και Αποδείξεις εναντίον Φοροδιαφυγής

 Η διεθνής οικονομική κρίση, που άπλωσε τα πλοκάμια της στην Κύπρο μόλις το 2011 και απειλεί  με στραγγαλισμό την πατρίδα μας κατά το νέο έτος, αποτελεί πραγματικότητα για τον υπόλοιπο κόσμο από το 2007!  Αυτή η διαφορά φάσης που μεσολάβησε, θα έπρεπε να μας επέτρεπε νηφάλια να κρίνουμε εκ του αποτελέσματος τα μέτρα που ελήφθησαν στους πρώτους παθόντες και να ρυθμίσουμε τον δικό μας βηματισμό, εκ του ασφαλούς, με σύνεση.

Δυστυχώς, αποτύχαμε να αποδειχτούμε προμηθείς ενόσω η κρίση σοβούσε, ωστόσο, δεν είναι αργά να ενεργήσουμε ακόμα και τώρα, που ξέσπασε για καλά.  Έστω και την υστάτη, μπορούμε να συμπεριφερθούμε όχι μόνο με γενναιότητα – εις βάρος συνήθως του λαού – αλλά με εξυπνάδα.  Αρκεί να αντλήσουμε τα σωστά παραδείγματα από τις άλλες χώρες, να κρατήσουμε τα μέτρα που λειτούργησαν – προσαρμοζόμενα στις δικές μας ιδιαιτερότητες – και να απορρίψουμε αυτά που οδήγησαν σε περαιτέρω ύφεση και παρακμή.